De bedrogen menseneters

Posted by  ivan.vanherpe@westhoek.net   in       6 months ago     196 Views     Leave your thoughts  

De menseneetsters bedrogen.

Een oud wijf dat hout ging rapen, ontmoette onderweg een klein jongske.
— Kom met mij mee, sprak zij, ik heb veel koeken en veel speelgoed.
In plaats van voorts hout te rapen, laadde zij het kind in een zak op haar rug en trok er mee huiswaarts.
Onderweg had zij nog een boodschap te doen en gaf de zak in bewaring aan zagers, die daar werkten.
Deze mannen lieten het kind vrij en staken den zak vol hout en een kom daarbij vol water….
Als de vrouw terugkwam, gaven de zagers de zak op, en het water liep uit de kom op de rug van de oude.
— Giet maar, zo sprak zij, giet maar op mijn ruggesken : gij zit toch in mijn zakske!…
— Van avond eten wij een goed stuk mensenvlees, zeg ze bij haar thuiskomst aan de meid.
Ze opent de zak en ondervindt, dat ze door de zagers bedrogen is. De meid was verstoord en sprak :
— Ge maakt een mens blij met eene dode mus, gij!

’s Anderdaags ging ze nog uit om hout te rapen en ontmoette weer het manneke.
— Kom met mij mee, sprak zij, dan krijgt gij veel koeken en veel speelgoed.
Het kind stemde toe en kroop wederom in de zak. Ze moest, gelijk den dag te voren, een boodschap doen en gaf inderhaast de zak in bewaring aan dezelfde zagers.
Terwijl ze weg was, vluchtte het manneke en de werklieden staken in de zak een grote brok hout en scherpe doornen…
De vrouw neemt bij het wederkeren de last op de rug, maar nauwelijks heeft ze hem wat gedragen, of de doornen dringen in haar vlees.
— Steek maar, sprak zij, steekt maar in mijn ruggeske : ge zit toch in mijn zakske!…
Thuis vond ze geen manneke.
— Als ge nu morgen nog naar huis komt zonder mensenvlees, sprak de meid, dan eet ik u zelf op!

Daags daarop kwam zij weer het manneke tegen.
— Nu zal ik wel slimmer zijn, dacht ze.
— Vriendje, zei ze, kom met me mee, dan krijgt ge veel koeken en veel speelgoed.
Weer aangenomen.
Nu trok ze recht naar huis…
— Zie, zei ze, terug heengaande, tegen de meid, maak daar een goed stuk van gereed tegen dat ik terug keer.
De meid wist niet hoe het manneke best afkappen.
— Kom, sprak hij, ik zal het u eens voordoen. Legt uw kop eens op tafel?…
Hij sneed de meid haar kop af, legde een groot stuk te braden in de pan en kroop algauw in de schouw.
Als de oude vrouw wederkeerde, bekwam zij van de reuk, maar bemerkte met grote schrik dat het vlees was van… haar meid!
— Dat deed die kleine deugniet! riep ze uit. Dat hij maar niet onder mijne handen valle!…
— Wel, riep het manneke tegen, ik zit hier in de schouw! Als ge mij wilt hebben, bind dan maar een koord, rond uw lijf en roeit het ander einde naar hier: ik zal u omhoog trekken tot bij mij!
— Goed, zei de vrouw.
Het manneke trekt met de koord, hangt de vrouw op in de schouw, en vlucht.
En als het wijf niet uit de schouw gehaald is, dan hangt zij er nog!

Lenaard Lehembre in ‘Sprookskes en Vertelsels’ uit ‘Ons volksleven’ van 1889

No Comments

No comments yet. You should be kind and add one!

Leave a Reply

You can use these tags:   <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>