De eerste auto van Passendale

Posted by  ivan.vanherpe@westhoek.net   in       11 months ago     430 Views     Leave your thoughts  

De eerste velo, moto en auto in Passendale

Zodra een nieuwigheid het levenslicht zag, was Passendale de eerste gemeente uit de omtrek waar die ‘rariteit’ zoals men het dan noemde, besproken, gemaakt en geprobeerd werd. De eerste velo op onze gemeente werd gemaakt door Edward Billiet (geboren te Passendale op 02.04.1878 en er overleden op 05.09.1965) en Arthur Vuylsteke. Het voorwiel had zomaar een doormeter van ongeveer 1,5 meter en het achterwiel ongeveer 35 cm, verbonden met een ijzeren staart waarop het zadel geplaatst werd.

Het stuur was een geplooide ijzeren staaf (geen buis hoor!). De velgen waren in gietijzer en voorzien van stalen kabels als banden. Ziet gij u zitten op zo een karre te stampen en te zweten op ’t bergske aan ’t Martinegat of de Kraaiveldstraat boven te geraken? Nu zou men zeggen ‘het is lijk een zwijn op een tange’. Er was geen sprake van een snelheid van 45 km per uur te bereiken. De geldschieter was Emiel Christiaen.

Als hoofdagent voor West-Vlaanderen van de fabrieken F.N. was de heer Emiel Christiaen, één van de eerste bezitters van een auto en een moto, van de hele streek. Hij woonde waar de heer Windels en Edw. Huyghe nu wonen. Hoe aangenaam een autoritje in die tijd was, kunt ge uit onderstaande lijnen besluiten.

Op 12u30 zou de heer Christiaen zijn eerste autoritje maken met zijn chauffeur Ed. Billiet. Van Passendale naar Roeselare, over Moorslede, een afstand van 12 km. Aan het station Moorslede-Passendale, na amper 1 km afgelegd te hebben, moest halt gehouden worden om het kokend water te vervangen.

Boven op Sint Acharius, 1 km van het station, om dezelfde oorzaak met dezelfde gevolgen. Oordeel zelf maar hoeveel standplaatsen er moeten geweest zijn tot in Roeselare. Zonder veel tijdverlies gehad te hebben in Roeselare bereikten de automobilisten Passendale terug rond 19u. Wat een snelheid!

Het gevaar om door zo’n karretje omver gereden te worden was bitter klein, daar je het puffen, het grollen en het brommen van op een afstand van 1 km reeds hoorde. Als wij als kleine jongens in de straat aan het spelen waren, en we hoorden dat het duivelstuig in aantocht was, dan stoven we als een bende verschuwde mussen uiteen en verscholen we ons tegen een muurgevel tot de rokende duivel voorbij was.

Dan had je handen te weinig om het stof uit de ogen te wagen en je neus dicht te knijpen. Niet te verwonderen dat de eerste auto’s hun welverdiende naam kregen van ‘op-zichzelf-voortbewegende-stanknalatende-proefkarre’. Wat is een Vlaming toch spitsvondig en hoe rijk is onze taal!

Uit ‘Zonneheem’ van 1978

No Comments

No comments yet. You should be kind and add one!

Leave a Reply

You can use these tags:   <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>