De magazijnen van mijn ziel

Posted by  ivan.vanherpe@westhoek.net   in       1 year ago     390 Views     Leave your thoughts  

Ter gelegenheid van de week van het gedicht. Ooit zelf nog geschreven 40 jaar geleden…

1.

lang voordat mijn laatste adem

de deur bij je dicht geslagen

had en jouw

laatste warme ademtocht

me als dragelijk

aangewaaid kwam

dan

hadden we samen nog geluidloos

onze weemoed over zien komen

in het voertuig van ons gemoed

voeren we door de steegjes van

je stad,

net een jonge vrouw,

hield je mijn hand als stuur vast

voor de tocht

je toonde me doodstil

de bloedloze wonden van

je ziel

2.

het is een groen blad

dat ik beschrijven wil

vandaag

stilletjes heb ik gewacht op de druppels

de magazijnen van mijn ziel

zijn niet eens halfvol

ik kom adem te kort

om de zondagzon van

twee uur twintig

in je ogen vast te houden

3.

met mijn ogen op

de eeuwigheid gericht

alsof weer

iets gebeuren moest

en ik mijn twijfelwoorden

op deze lijnen verspreiden wou,

wil ik lijvig

het eenvoudige lichaam uit je blik

optillen en met me meeslepen

om vandaag niet te laten doodgaan,

maar als de avond terug kon komen

terug op zijn voetstuk te kunnen

plaatsen en als

nooit te voren

mijn dromen in mijn keel

te moeten smoren,

en je woorden uit de

wind te weven

4.

papier

vuurvatten van de haven van waaruit ik je bemin

hier tracht ik me te herinneren hoe je voor me

bestond

jij bent het die

mijn eenzaamheid

bevolkt

die mij blinde boot aan de kolken

vastmeren laat

5.

ik voel me

weer het geluid van mijn taal

loswoelen en

de stilte vernederen

in de verte

rilt mijn lichaam

wanneer ik weer

met zachte woorden

door je wandel