De pas gehuwde boerenknaap

Posted by  ivan.vanherpe@westhoek.net   in  , ,      2 years ago     548 Views     Leave your thoughts  

Ach myn lieve patroon, sinte Pieter! Had ik het geweten dat huwen zoo geestig was, by myne arme ziel! Ik had eene vrouw genomen van op myn vyftiende jaer!..

Sapperloot!., sapperloot! jongens, dat zyn zoete dingen!Jongens, jongens, dat was gisteren toch een vrolyke dag! Van ‘s morgens af was het feest!… De gebuervrouwen… al wat lepellekken kan, was op de been om ons te zien afkomen: ik, en myne schoone bruid vorenop, fier als pauwkens; zy, met roode zyden strikjes op het mutsje, en ik, met vaders groote zilveren gespen op de schoenen; dan, myn neef, de manke Steven, met Trientje Gcernaert, vervolgens een groot aental bloedverwanten en goede vriendekens, en daer achter (met belangstelling) wel zes honderd kleine jongens en meis-kens, al jouwend en roepend: ‘vivat Pietje Vindevogcl die getrouwd is!’, dat gansch het dorp er van daverde!

Toen wy te huis kwamen, kregen wy al wederom de benedictie; ‘t was de eene benedictie op de andere!… De geburendochters kwamen door het venster loeren als of er eene begyn tc geeselen was, en de jongens schreeuwende al wederom; ‘vivat Pietje en zyne bruid’ Alsdan kwam koster Gansbeek , met zynen grooten snuifneus, en bragt ons, voor de tweede mael, zynen proficiat, jonge bruid en bruidegom! Moeder gaf hem een groot glas genever met een dikke brok oranjekoek . en, a voust!…

Had het glas klein geweest, het was mede binnen; want de koster mag geenen korten; neen hy, neen! Hy zou er van loopen, gelyk de kat van de muis.., maer, het kwam er niet op aen, het was feest, de flesch werd in de rondte uitgeschonken!

Ondertusschen loste men gedurig geweerscheuten , als donderslagen dat de ruiten kraektcn! Ik had er opregt vermaek in, ja… ik zou wel vergeten te zeggen dat er een pekpot brandde; maer dat ding gaf né geur…. né geur, dit was toch grappigen… en de jongens altyd roepend: ‘lang leve Pietje met zyne bruid!’

Maer des middags moest gy de tafel gezien hebben! Alle soorten van vleesch!…. Vader had ons konyn geslagt, onzen Jan… en er was tot kalf-vleesch toe! Alle soorten van fine gebakken, met appels en pruimen gevuld; vlade en rystpap met korentenbrood, en… daer by oud bruin van het patersvatje, ja, ja, regtlekkcr: het was een lust om ons te zien smullen, byzonderlyk den koster, die ons de eer had gedaen (ofschoon hy niet gevraegd was) voor het noenmael te blyven, die duivelsche vent kan eten , en… met smaek!

Jongens, het gaet er in gelyk de advokaten in de hel… Na de maeltyd deden wy een uitstapje naer den yzeren steenweg om den stom vapeur te zien ryden, en als wy ons tegemoet kwam, ‘t was altoos: ‘proficiat Pietje!., veel geluks Pietje!’… Ik was waerlyk confues over al de eer die men ons bewees. Hé. jongens, dit machicn maek een gedruisch; jouff!., jouff!… puff… puff!.. puff!.. het is erger als of de fransche duivels revolutie maektcn op eene barricade!

Ondertusschen was het stillekens avondgeworden, en dan huiswaerts komend , zagen wy nog het schoonste van al, het vuerwerk: al wederom pekpotten. Wel duizend lampjes;… groene, blauwe en roode lampjes!… o!… dit was mooi! en… daer kwam volk naer kyken!… Kreupel en mank, het was er al!

Na den souper kwam buurman Langendries, met zyne viool, en sapperloot, dan gingen wy aen het dansen en springen! De koster, die alreedc eene goede pruim op had, deed met myne bruid den eersten polka; en achter het dansen dan ging eerst de kat op de koorde… hi! hi! hi!…

Ik trok , ik vloog met myne engel in naer boven… geheel ons huwelyksbed was met gaerige bloemen bekransd. Ik heb er nog eenige ervan op den hoed. ·O! Het was veel schooner dan de schoonste schildery van Rubens; Margrietje viel er schier in onmagt van, en ik… zy zeide… wy zeiden… en onze hartekens tiktakten even als de slingers van een uerwerk. Meer mag ik thans niet zeggen; want moeder heeft my gezeid: Pietje, zeidc zy, uit het bed moogt gy nooit klappen.

Nu, nu , ik doe dat niet ook , maer… ik zeg toch regt uit dat ik geen jongman wilde worden, al maekte men my portier van den hemel in plaets van myncn patroon! Als men ongehuwd is zit men geheele dagen op de nagels te byten , te droomen en te zuchten… integendeel, man en vrouw, als het zondag is, of heiligdag, zoo als heden, kunnen te samen kaerten; ‘s werkendaegs, als de man moede van den arbeid terug komt, heeft de vrouw voor alles gezorgd, en zy bied hem liefkozend eenen stoel aen waer hy zich opzet, en hy rookt een pipje op zyn gemak.

Achter het avondmael gaen zy stilkens te bed , en, met de benedictie van den Heer krygen zy kinderkens!… Als zy grooter worden loopen zy rond den vader; Hy zet ze op de knieën, hier een meisje, daer een jongetje!… Hy leert ze klappen: papapa… mem… mem… memme… wat kan men toch op deze wereld meer verlangen!

Altyd kermisavond of kermisdag! Ja, indien Jan en alleman het wist, geene kwezel of kwezelaer die niet selfens trouwen zou, en onder ons gezegd, zy zouden zeer weldoen ; want ik heb van Margrietes moeder gehoord dat de minister van oorlog eene groote contributie gaet stellen op dc jonge lieden , welk driemael zeven zyn geworden zonder gehuwd te zyn; en, vervolgens my, sou dit ook beter wezen dan die vervloekte geforceerde biljetten die vader van tyd tot tyd heeft moeten betalen.

Daer en boven, om te trouwen moet men geen enkel woord fransch weten: de pastoor, zoo wel als dc burgmeester, behalve zyncn pax tecum, doet alles in het vlaemsch. ‘Deze heeren’ zegt vader zyn zoo gek niet als sommige flinkflankers die steeds belust zyn op al wat maer fransch is.

Vader is zoo wel wat eigenzinnig, maer toch een groot verstand , daer by dikwyls den nagel op den kop slaet. Maer, ‘t zy men huwe of blyve kwezelen, het is my even eens!… Ik ben altyd verzekerd, geene contributie te moeten opbrengen. Ik heb myn lief Margrietje tot vrouw, en dat is genoeg voor myn geluk; want ik bemin haer, ik heb haer zoo lief als de appels van myne oogen,… ik vlieg er heen, ik ga haer omhelzen, en in myn hartje zal ‘t wederom kermis wezen…. joup! zei lyn, ‘t zal wederom kermis zyn!…

VERZAMELING VAN DICHT EN PROZA STUKKEN

DOOR DE ROOYSCHE BARBARISTEN
BINNEN POPERINGHE, DEN 7 JULY 1858,

No Comments

No comments yet. You should be kind and add one!

Leave a Reply

You can use these tags:   <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>