De paster van Mannekensvere

Posted by  ivan.vanherpe@westhoek.net   in       5 months ago     513 Views     Leave your thoughts  

Het was een Franssprekende priester die op zekere dag de pastoor van Mannekensvere verving en preekte over de schepping van de wereld, de historie van de Paradise (het aards paradijs) en Adam en Eva. Dit is wat hij vertelde.

Bemiende Paroisiens, bemiende Chriests,

In den nom van de père, van de fies en van den eiliegen espriet, Amén! De God, ie skiep den monde ien den zesdaagse!

De premiere jour, beminde paroisiens, bemiende chriests, de God ie skiep de terre, met de flieg die flieg in de lucht, en de fleugel die fleugelt in de lucht, de zwemvies die zwem in de watère.

De tweede daag, de God die skiep de fiermament met de soleil, de la lune, de stères, laat uns zegge, de lampe de pétrol of de quinqé van unse huus.

De terde daag, bemiende parochiens, bemiende chriests, de God ie skiep de beesten, comme de haan en de la poule, de koes en de stiers, de boks en de geits, de paards en de ezéls, en jaja …de flamse lion natuurlijk aussi!

De vierde daag, de God skiep de kar, de driewiel, de vélo, jaja ook den vélo met den koersgiedong, mais aussi de puupegalle.

De vijfde dag, bemiende parochiens, bemiende chriests, de God skiep de koes de nielong, de bidon, parfums en de kostuums.

De zesde dag, bemiende parochiens, bemiende chriests, ie was fatigué ende ie pakte een jour de repos, laat uns zegge, ene dag congé-payé.

En dan ….. de zevende dag enfin, de God, ie begon vroeg in de matin en ie skiep de rmzette, de sociale wets en de ziekenbonds!

Moare, klop op den midi, de God ie skiep ne pièce unique, de mensch, den Adaam, de supèrman van de skepping! Den Adaam, ie was ne zeer groot ferme vint, met een zwarte moestache ende de cheveux tout-en-mies-en-plie. Nom de Dieu, quel homme, quel bonhomme.

En de Adaam, bemiende parochiens, bemiende chriests, ie moest niet gaan travailleer, ie sliep ne gat in de daag, en ging apres gaan promeneer in die aardse paradis. Da was nen grand jardin met de fleurs de toute couleurs, met komkommers, du peterselle et de salade, met booms met des prumes, ende booms met de veel scone appèls!

‘t En duurde nie longtemps of de Adaam begon hem te verveel, ie was nie meer kontang en ging no den God, enne ie zei: Dieu ‘k zien een petit peu seul enne alleen, ‘t is kij mij kun geef ne jouet om mee te speel? Ene wuuf par example!

Directement de God repondeerde: Adaam, ‘t kijk fraag om een wuuf, mais enfin, ‘t is kij nom de chien nie goe weet wat kij vraag.

Une fois, kij sit met da wuuf, alors kij niet meer moet promeneer in de aardse paradise, ‘t is da wuuf sal seg: Adaam, na den diner ‘t is kij kun begun de wos de skuttels, faag de floer, pluum de kieks, kuus meine souliers, meine skoes en mien bottiens!!

Maar bemiende …., de Adaam wilde nie luuster naar de bon conseil enne de Dieu zei: Adaam, ‘t is kie moet weet, ik sal construeer nen crème van ne wuuf!

Den Dieu vroeg ne voorschrift van den siekenbond, gaf dan Adaam ne patat op zen tète voor de anestesie, en ne stamp onder sien derrière voor de fantasie…en God, ie koepeerde den buuk van den Adaam, en preneerde ene ribbe ut zijne armoire, ie blies en soufleerde stief fort op die cotelet en subitement daar stoend den Eéééve! Den première wuuf, ne crème van ne pin-up, met nen permanant ut de duusd, ze begost direktement de loenk en te proenk, ze keek de Adaam in de wit van de oogs en ze waren subiet in de zevenden hemel van den amoer, stekte den Adaam bie den arm en gingen in die aardse paradise gaan promeneer en gaande vrij dat de pièces in ‘t ronde voleerden.

Maar, bemiende parochien, bemiende chriests, de premiers jours was het van den matin au soir toejoer l’amoer poer toejoers!! Poer toejoers?? ‘t Is kij kun dat vergeet!! Na den eersten semaine sprak den Eéééve tot cherie Adaam, ‘t is ik prefereer de promeneer toute seule, ‘t is kij kun doen de vaiselle.

En den Adaam, bemiende parochien, bemiende chriests, voor den accord in de ménage begost te skel de patats, faag de floer, kap de stoofoet, roer de pap en de pottienk.

Den Eéééve, bemiende parochiens, bemiende chriests, kwam naturellement vorbie dien boom met de véél te skone appéls, met die appéls ferbodén. De God had nog zo goed gezeg dat ze nie mocht, maar de Eéééve, bemiende parochiens, bemiende chriests, da femmeke en kos niet resisteer de goest, ze tireerde ne kastaar van nen appel, ne belle fleur, en ze beet er toen nog in toet over heuren senteur!

Met moment zelve, den Eéééve begos te peis up die grote zoend en liep in in één asam no den Adaam en wilde die vint ook doen biet in dien appél. Maar den Adaam, ne zeer slimme vint, zei tot zijne wuuf: Eéééve, ‘t is kij heb gebiet in dien appél, eh bien, ‘t is kij sijt een zeer groot dommekont.

En,…, bemiende parochiens, bemiende chriests, direktement den Eéééve begon te skreen de traans met de tuuts, en den Adaam, de vint van de sterk geslach kos nu nie resisteer da geblét van de wuf!!

Nom de…, nom de …, den Dieu, in ne tonnere van wroede koleire, ie pakte den Adaam en den Eéééve bie de kruus van den broeke en smeet ze uut de aardse paradise.

‘t Is nu fini, zei de Dieu, met de paradise, nu krieg gie autre marchandise. Adaam, ‘t is kijk sul heb veel miseer in uwe leef, kij sal moet gaan arbeid in de zweet en de sliek, kij sal moet gaan in de politiek, kij kun val zonder travail ende moet gaan dop.

En tot den Eéééve zei aussi de God: Gij Eéééve , voor uw straf sal kij moet koop veel kinds, gie sal krieg de griep en de mazzels, veel zeers in de buuk, gie sal breek de telloors en alors sal moet porteer de corsé, de gaine en de koussebroek.

En voor den adieu sprak de Dieu: ik zal stief ten hemel, alléén.

Gie Adaam en uwe vrouwmens, sal moeten verdien den hemel, autrement gie sal verblijf in de verdoemenis, in de brandende helle.

Mercie voor uwen attention en te ecouteer naar mienen sermon!

Amen

Uit ‘Die Chronycke Bachten de Kupe’ van 1999

No Comments

No comments yet. You should be kind and add one!

Leave a Reply

You can use these tags:   <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>