De patattemarchand van Veurne

Posted by  ivan.vanherpe@westhoek.net   in  ,      1 year ago     373 Views     Leave your thoughts  

Sjarel Plantzaad, de patattemarchand van Veurne, hadde ‘n dochter van è jaar of twintig en ze heette Rolande. ‘t Wos hulder eenig kind, en dat ze styf geern è zien wos thuus, dat wos natuurlijk de normaalste zaake van de wereld…’Mijn kind schoon kind’, zegt er ‘n oude Vlaams spreekwoord. Wel, dat wos met Sjarel en zyn dochter oek ‘t geval. Maar om de waarheid te zeggen, Rolande wos eigentlijk van uutzicht è schoon kind; snel van weezen, schoone van carrure en taille, om kort te zeggen; “è snelle puppe”.

‘t Kwam oek daarmei dat Sjarel overtuigd wos dat ol de reste by zyn dochter op z’n avenante wos. Ols je hem hoorde boffen teegen Tisten Pruime, de fruitmarchand over de geleerdheid van zyn dochter, ging je peinzen dat ze ‘n jaar of zesse op d’hoogeschoole è zeeten hadde…. Ze gaf lesse aan de kleintjes in Bulskamp.

‘Myn dochter è gaat met den eersten den besten niet trouwen wei!’, zei Sjarel …’met heur bekwaamheid moet ze è goe keuze doen!’

Z’ hadde inderdaad ol è paar keeren heur goe keuze willen doen, maar z’ hadden olle twee nog geen geheel schooljaar mei è gaan. Waaraan dat ‘t loog, wist er niemand, maar Sjarel vertelde dat den eenen tekort hadde aan manieren en den anderen aan inkommen….

En alzoo gingen er weere eenigte maanden voorby. Maar op è avond dat Sjarel weere toekwam om te kaarten in ‘t Belfort, vertelde ‘n aan Tisten dat Rolande nu in kennisse wos met è jonge dokteur.

‘Ja verdikke..’, zei Tisten, ‘dat is è schoone affaire teweege…en is ‘n ol è placeert?’

‘Jaa’n, maar nog niet lange’, vertelde Sjarel, ‘maar è wint ongehoord veele omdat ‘n zooveele doet voor zyn kalandieze!’

‘Het gaat van deze keer aan julder goeste zyn zeker?’, vroeg Tisten. Sjarel lachte en è trakteerde Tisten met è pinte van kontentement. Er werd è geheelen tyd niet meer over de vryaage è klapt…maar op è avond dat ze weere tegaare waren, koste Tisten niet nalaten van daarover te begunnen.

‘En hoe staat ‘t nog ossan met de vryaage met dien dokteur?’, vroeg Tisten. ‘Ho, ‘n is ol achter è bleeven’, zei Sjarel ‘en ‘k zyn verschrikkelyk blyde!’

‘Blyde’, zei Tisten …’en ‘t wos ol zoowel teweege en è deed zooveele voor zyn kalandieze zei je!’.

‘Jaa’n, è beetje teveele’, grole Sjarel…’In ‘t eerste kwam ‘n maar één keer in de weeke, maar laater ol twee keeren en ieder keer dat ‘n kwam, gaf ‘n ie mien è hand, maar è voelde meteen myn pols en è rekende iedere keer è visiete.’

Tisten koste hem niet inhouden van lachen! ‘Maar ‘t is daarmei nog niet ol’, vervoegde Sjarel …’binst dat wieder voor tien daagen naar Lourdes waaren, en en myn wuuf, kwam ‘n olle ‘n avonde achter zyn uuren…en è zond verdimme mien è rekening van tien visieten en ollemaale aan den nachttarief!’

Kwaak in ‘De Ijzerbode’ van 1984

No Comments

No comments yet. You should be kind and add one!

Leave a Reply

You can use these tags:   <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>