De platte band van Sander Kiekebrood

Posted by  ivan.vanherpe@westhoek.net   in  ,      2 years ago     572 Views     Leave your thoughts  

De zeune van Disten Kiekebrood heette Sander, ‘t Wos è jonkheid van è jaar of twintig en è weunde nog by zyn ouders op è soorte van è hennekweekerie die stoeg langsten de baane van Watou naar den Abeele.

Sandertje wos altyd è beetje bekukkeld è weest van Hortense, zyn moeder. De jongen wos bovendien osan kort houden è weest en è ‘n hadde geen soldaat moeten zyn, en olzoo wos ‘n beetje è ‘blootoore’ è bleeven.

Zyn moeder hadde pertank geern had dat heuren jongen lichte ging trouwen, maar Sandertje hadde geen grooten trek naar ‘t vrouwvolk. Er wos è moment è weest dat Jakelientje, ‘t dochtertje van d’hofstee niet verre van t’ hulders è beetje rienkevielde achter Sandertje, maar Hortense hadde direkt è zeiddat dat geen meisje wos voor hem . . .

“Ze zou veel te veele meester maken over joen”, zei ze . . . ” ‘t is olgeheele heuren vader!” Maar ‘n eigenlijken reeden wos dat Hortense, in heur jonge jaaren, nog è vrijt hadde met Jakelientjes vader en dat ‘n heur hadde laaten zitten . . .

Hortense hadde zelve entwien in d’ooge voor heuren zeune. Ze hadden kennissen weunen op è boerderie in Herzeele. Ze gingen daar dikkers è keer naartoe den zundagachternoene, met de auto. Daar hadden z’ è dochtertje dat bykans aan dezelfde oude wos van Sandertje. Ze heette Martiene en Hortense hadde ol è zien dat ze betikketakt wos om by Sandertje te zyn. Nu, dat meisje kwam oltemets è keer naar Sandertjes en ie hadde oek è paar keeren naar t’ hulders è weest met zyn veeloo.

“Hoe is dat nu?”, vroeg zyn moeder op è keer ols ‘n thuus kwam van Herzeele . . . , “hè je ‘t nu ol è vraagt om in kennisse te zyn?”

” ‘t Schikte niet” zei Sandertje, “ze wos bezig met melken”.

De zundag achternaar ging Sandertje weere gaan, en zyn moeder spelde zyn lesse dat ‘n ‘t van deze keer moeste vraagen. ‘t Wos ongehoord warm weere en Sandertje kwam daar toe in schuim en zweet want è ‘n hadde onder route nog moeten stoppen om zyn achterband op te blaazen die osan plat ging. Martientje stoeg ol gereed aan de barrière oek met heuren veeloo.

“Zulk schoon weere, we gaan è keer gaan wandelen ol Sinte Karels bus”, zei Martientje. Ze kwamen daar aan, zetten huideren veeloo teegen è boom en gingen aan den dijkkant gaan zitten.

” Wel, zyn d’ er hier veele schoone bloemtjes ennée!”, lachte Martientje. “oeie”, riep ze, ” ‘t kittelt daar è vliege in myn nekke, doe ze è keer weg”. Sander sloeg ze weg met zyn klakke.

” Zie ge gy mien stief geern, Sandertje?”, vroeg Martientje.
” ‘k Gelooven wel van ja”, zei Sandertje.
” Ik zien joen oek toch zoo geern” vleidde ze en ze laaide over zyn kaake. “Jo zou gy nu ol meugen vraagen da’ je wil teegen mien, ik zou dat niet kunnen refuseeren!”

“Is ‘t waar”, zei Sandertje, “héwè, ‘k zyn blyde, ‘k zou vraagen onke van ‘n avond naar huus gaan, onke joen veeloo zou rneugen gebruiken, ‘k zien dat de dienen weer
plat is.”

KWAAK in De Ijzerbode van 1983

No Comments

No comments yet. You should be kind and add one!

Leave a Reply

You can use these tags:   <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>