De splinternieuwe orgel van deken Oremus

Posted by  ivan.vanherpe@westhoek.net   in  ,      2 years ago     454 Views     Leave your thoughts  

Deken Oremus van Steenvoorde djuuste over de frontieren hadde ter okkazie van de groote kermesse een splinternieuwen orgel geinstalleerd in zijn kerke, t Is ol veele jaaren korts achter den oorlooge van veertiene-achttiene.

Den ouden orgel ’n wos in ’t geheele nog niet opversleeten. maar met dat er è paar verlooren obussen deur “t dak van de kerke neeregekommen waaren flaks op dorgelkasse wos geheel ’t kraam naar de wuppe.

Z’hadden eenigte jaaren voortgekrabbeld met ’n ouden harmonium. Maar deken Oremus wos ’n grooten amateur van muziek en bovenol dien hadde ie nen verren kozijn die schreef in ’t ministerie zodat ’t komiteit van d’oorlogschaa ollichte d’r tusschenkwam.

Den nieuwen orgel stoeg daar met ol zijn blinkende buuzen en drie engeltjes van boven d’r op In hulder sleppen op één been en met elk è trompette in hulder handen.

Deken Oremus wos daanig preutsch met zijnen orgel en ie liet ol d’artiesten en amateurs en olleman die è beetje van muziek kennesse hadde naar Steenvoorde kommen om dien nieuwen orgel è keer te probeeren.

Ze kwaamen van verre en naar. En ’t en wos nog geen duts … dien deken … ie inviteerde ol die sjarels om te bluuven eten van den noene.

Gusten Bubbel die te Sokx weunde, opzijds Bergen, hadde oek hooren klappen van dien orgel en … van dat eten van den noene. Gusten koste elgentlijk geen noote muziek de grootte van ’n ovenkoeke. Maar ie trok olgelijk op è schooncn dag naar Steenvoorde en kwam in de pastorie ten vullen op den noene.

Meneere den Deken, zei Gusten, ‘k hooren oltijd maar klappen van joenen nieuwen orgel en ‘k hebbe de stoutigheid gepakt om hem è koor to kommen probeeren.

Deken Oremus die peinsde dat ’n weere è soorte van nen artiest vast hadde, liet Gusten bijzitten en trakteerde achter eten nog met een van zijn flesschen besten rooden wijn. Aan tafel wos er gekout over orgels en muziek, blaaspuupen en wuk weet ik ol en Gusten hield hem gelijk een die van olles op d’hoogte wos en ’t zijne d’r van peinsde.

Nu, achter dat zo ferme ’t een en ’t ander bachten hulderen gilée gedraaid hadden gingen ze tegaare naar de kerke. Op ’t oksaal bekeek Gusten eerst wel tien keer dien orgel van ol onder tot ol boven en schudde zijn hoofd gelijk entwien die maar half voldaan ’n is.

Deken Oremus wees hem den zitstoel gelijk om te zeggen ‘probeert maar è keer’,

Gusten, zonder hem ’t haasten speelde zijn bovenveste uut binst dat den deken den blaasbalg deed naar omhooge gaan, en zochte voort links en rechts van den orgel achter entwadde dat ’n gelijk niet ’n vond.

Den Deken, moe van blaazen. en kurieus zijnde hoe dat er nog geen noote uut ’n kwam, vroeg alzo tegen Gusten; ‘vriend, zoek je entwat?’

Meneere den deken, zei Gusten met het serieuste aangezichte van de wereld …’ Ik ’n vinde de wrange niet!’

.
SJORS in ‘De Ijzerbode’ van 1973

No Comments

No comments yet. You should be kind and add one!

Leave a Reply

You can use these tags:   <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>