De vogels vielen dood uit de lucht

Posted by  ivan.vanherpe@westhoek.net   in       2 years ago     465 Views     Leave your thoughts  

1150. Den volgenden winter was zoo fel, dat de zee tot zeer verre van ‘t strand bevroos , en dat de vogelen dood uyt de locht vielen; den meerderen deel der honing-byen wierden uytgeroeyt; peerden en koeyen bevroozen op de stallen, en vele menschen, door de bytende koude bevangen, vielen dood op de straeten.

Alle het voeder voor de beesten en ‘t meerder deel der veld-vrugten wierd door dien vorst vernietigd, ‘t welk eene algemeene dierte veroorzaekte. Men bevind dat tot Brugge de tarwe verkogt wierd tot dertig schellingen de maete, ‘tgonne alsdan eenen geheelen rykdom gerekend wierd.

Op den 7 April is onzen Graeve. Diederyk ( verzeld door Leontius, Abt van St Bertin) gelukkig uyt ‘t H. Land wedergekeerd naar Vlaenderen, medebrengende een deel van ‘t H. Bloed ons Heere J.C. Volgens oude overlevering zouden zy op hunne reys naar Brugge, hier by Cortryk vernagt hebben in het Kasteel van hoog Mosschere, en ter dezer gelegendheyd het H. Bloed Kapelleken aldaer gestigt zyn: het zelve is wel in volgende oorlogen verscheyde mael verwoest geweest, dog ook ten dien opzigte altyd tot den tegenwoordigen tyd toe ersteld.

Den Bisschop Gerardus geeft eene nieuwe bevestinge der bezittingen van d’Abdye van S. Pieters by Gend, onder welke hy noemt Desselghem ende Ooteghem. Hy bevestigde ook ontrent dien tyd aen d’Abdye van S. Maertens te Doornyk, den Autaer van Muscherum of Moskeron (Mouschroen) gegeven door de Priesters van Ecurt, in mangeling tegen een Pagthof by Brugge.

1151. Het weder bleef zeer koud en regenagtig en den hongersnood swaer; den ougst was zeer laet, en vele menschen stierven door gebrek en door de daer uyt gesprotene ziekten.

1152. Door opene brieven van den Graeve Diederyk van Elsaten, blykt het, dat Peteghem alsdan de voorregten vaa een Stad hadde ; ‘t zelve wierd dan van die voorregten berooft, omdat deze Heerlykheyd toebehoord had aen den Proost Bertulphus die oorzaeke der moord van den goeden Graeve Karel hadde geweest; zy wierden aen het naeburig Deynse gegeven, en Peteghem wierd enkelyk als een voorgeborgt van die Stad gerekent.

1153. Eenen grouwelyken hagel bragt veel schaede toe aen de aerdgewassen, daerenboven was het zulkeenen heeten zomer, dat geheele bosschagien daer door verdorden.

1154. Dit jaer had men wederom eene volle zonverduystering, ook veel onweder van donder , blixem , hagel, en dusdaénige plasregens , dat men van diergelyke noyt gehoort heeft.

1156. Den Paus Adrianus den IV. bevestigde aen d’Abdye van S. Baefs Caneghem etc. Ten zelven jaere is den weerdigen ldesbaldus van der Gracht met eenpaerige stemmen der Moniken tot derden Abt van den Duynen verkozen.

1157. Den Graeve Diederyk vertrekt voor de derde mael na ‘t H. Land, toevertrouwende ‘t bestier dezer landen aen zynen zoon Philippus, den welken hy door alle de vlaemsche steden als zynen Plaetsverbeelder heeft doen aenveerden. Men wierd dan ook geplaegt door eenen dorren en droogen zomer met daer uytgesprotene besmettelyke ziekten, te meer om dat in ‘t naerjaer langduerige regens vielen, die al ‘t gezaeyde bedierven.

Op den 5 September wierden door de wederkaetsing der Straelen op zommige wolken, als dry zonnen in de logt gezien.

1158. Geduerende ‘t volgende jaer bleeven de besmettelyke ziekten nog voorts dueren.
1159. Den Ridder Gualterus van Halewin geeft eenige thienden aen d’Abdye van S. Aubert te Cameryk, welkers brieven door verscheyde Cortryksche Ridders geteekend wierden, als door Alard van Deynse, Geeraert van Meenen , Steven van Iseghem , Adriaen van der Gracht, Steven Van de Walle, Odoard van Coeyghem , Anselmus van Mouschroen , Joos van Deerlyk en Zeger van Heule , die aldaer vergaedert waeren om de wydinge der Kerke van S. Walburgis by te woonen.

1160. Arnout van Audenaerde , die den Autaer (ofte de thienden , offerhanden en Patronaet) der Kerke van S. Maertens te Cortryk in leen hadde, stapte dit nu af aen den Graeve Diederyk, die in de maend September uyt Syrien weder gekeert was, den welken ‘tzelve weder geeft aen den Bisschop Gerardus.

Den Kasteleyn Reynout van Ryssel stervende, word bygestaen door Philippus van Elsaten , zoon van onzen Graeve, die hem zeer beminde, als ook door zyne twee jonge Broeders Hugo en Rogier, en door zyne Suster Sara, getrouwt met onzen kasteleyn.

Den 16 Fèbruary ontstond’er alhier eenen storm die huyssen en: boomen ter neder smeet, het water was hier door in Vlaenderen zoo hoog , dat’er verscheyde menschen en beesten verdronken; ondertusschen wierd mén met grooten hongersnood geplaegt: het bierbrouwen wierd verboden, en door een bevel moesten alle de honden gedood worden , om dat het brood die zy verslonden aen de menschen zeer noodig was.

1163. Gerardus van Reninge bekende op 1. December voor zynen oom Diederyk dat hy ten onregte onthouden hadde de thienden, door d’Iperlingen gegeven aen de Canoniken van Therouanen, waer van als getuygen teekenden onzen Kasteleyn Rogier ende zyne zonen Desiderius, Proost van Ryssel , Walterus en Rogerius van Cortryk. Eenen anderen zoon van onzen kasteleyn was genaemt Arnout, zoo als blykt door eenige brieven raekende de Abdye van Afflighem, ten zelven jaere gegeven door onzen Graeve, die ten dien tyde andermael eene vierde reyze na Syrien aengevangen heeft.

1164. Den Bisschop van Doornyk bevestigd de Gifte van eenig land, gelegen te Gotthem by Deynse, aen d’Abdye van Cisoin, geschonken door eene edele vrouwe, genaemt Berthildis.

1165. Den zelven bisschop geeft aen den cancelier van Vlaenderen Robertus de Doviu, proost van Harelbeke en deszelfs Kapittel, den Autaer ofte thienden en Patronaet van Ingelmunster, Meulebeke, Moorseele etc. In dit jaer was’ er nog eene groote dierte en, hongersnood, die nog eenige jaeren deurde.

1166. Waerschynelyk op den 14 July is overleden onzen Bisschop Gerardus, den welken opgevolgd wierd door Gualterus, Deken der Cathedraele , dog dezen schynd maer ten volgenden jaere. ofte in het eerste van 1168 gewyd te wezen.

1167. Op den 18 April is, den zaligen ldesbaldus Van der Gracht in d’ Abdye van Duynen uyt dit leven naer den Hemel gereyst in den ouderdom van 67 jaeren en eenige maenden, het 24e jaer zynder professie en het 11e van zyn Prelaetschap. Ten dezen jaere was’ er in zommige plaetsen zoo eenen overvloedigen wynougst, dat’er eenige hun kalk mede besloegen.

Uit ‘Chronologische aentekeningen rakende ‘t gonne tot Cortryk’