De watergarde van Adinkerke

Posted by  ivan.vanherpe@westhoek.net   in  ,      2 years ago     516 Views     Leave your thoughts  

Isidoor, de watergarde van Adinkerke wos ol twintig jaar in zijnen dienst en hadde met de beste wille van de wereld nog nooit è proces kunnen maken en alzo nooit op het tribunaal gerocht.

Maar op è dag kreeg ie d’okkazie van zijn leeven. Dat kwam deur Gusten Sleppe en Miel Teute. Die twee waren van ten uutkante van de Moere bijkans tegen ’t kommiezekotje van Adinkerke. Ze mieken ’t stief wel te gaare en ze waren maar van twee dingen benauwd, en ’t wos van te werken en van dood te gaan.

Binst den oorloge hadden ze nog wel è beetje helpen kramen op ’t vliegplein voor de Duitschers maar è keer dat geheel dat spel gepasseerd wos ’n hadden ze nieten anders kunnen uutpatrieken of olle daage met hulderen velo naar de plaatse te gaan doppen.

Olleman weet da je met den dop geen vette vrouwmenschen ’n kunt kweeken en Gusten en Miel passeerden den overschot van den dag met te blauwen en te visschen.

Ne warme achternoene dat d’eene dundervlaage achter d’ander opkwam zei Gusten tegen Miel: ’t is ’t moment wei, we gaan palingen vangen, ze gaan bijten in zulk weere!’.

Zoo, Gusten en Miel zaten e gare langs de vaart, olle twee zonder permis onder è grooten paraplu, ’t wos djuuste è groote vlaage voen, d’ er vielen druppels gelijk groote vuuffranknaars en z’ haalden den eenen paling achter den anderen naar boven.

‘Dat gaat smaken van den avond’, zei Miel ‘ è poote palingen met è vette butterstuute, wuk is ’t er nog fijnder?’

Maar ze waren zodanig doende met hulder vangste en de vlage ruttelde zoo stief op dien paraplu dat ze verschoten dat z’ hutsten ols ze bachten hulder olmetnekeer è roare frutstelinge hoorden en dat Isidoor de watergarde daar stoeg.

‘Julderen permis om te visschen’ riep Isidoor. ‘Permis?’, vroegen Gusten en Miel, ‘wuk is dat?’

‘k gaan ’t julder è keer leren’ riep Isidoor, ‘haalt maar julder papieren uut, è proces verbaal.’ ‘Wuk zeg je, je moet hier niet van Gusten gebaren, …’t en gaat niet pakken wei!’

En alzoo stoegen s’ olle twee op den boek en è goe maand achternaar in de zaale van het tribunaal van Veurne. Ols die zaake voor de pinne kwam, trokken de twee beschuldigden ol vooren tot bij de juuge, en Isidoor ols getuige d’r achter…op zijn piekebeste in zijn groene kostuume van watergarde.

De juuge hadde dat nogh ollichte in de gaten en met dat ’n è beetje gepresseerd wos dien nuchtend zei ie tegen Isidoor: ‘bluuft maar rechte staan, en wuk da ‘k zoûn vragen, joen getuigenisse zoo kort en vergaard meuglijk doen. We gaan begunnen met d’ eedafleggingne. Ik zweere bij God den almachtigen van nieten anders of de waarheid te zeggen…’

‘Ik oek…’, zei Isidoor.

Sjors in De Ijzerbode van 1973

No Comments

No comments yet. You should be kind and add one!

Leave a Reply

You can use these tags:   <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>