Een geurig gebakken schenkel

Posted by  ivan.vanherpe@westhoek.net   in       2 weeks ago     81 Views     Leave your thoughts  

Een horrorverhaal uit de Ieperse kronieken van Louis Boeteman., wat je toch allemaal leest in die oude Ieperse handschriften…

Anno 1584, op de 8ste januari werd Thomas Derave ontboden bij een vrouw die haar been gebroken had en verzorging nodig had. Men leidde hem binnen in het huis genaamd ‘De Drie Suikerbroden’, in de Boterstraat waar voordien nog Maerten Ramaut en zijn vrouw Mary Navigheer gewoond hadden. Dat koppel was samen met andere katholieken weggestuurd uit de stad en nu woonde er in dat huis een tamboer-majoor van het regiment van gouverneur Marquette, met name Pijt van Bommel. De tamboer-majoor vroeg aan Derave om zijn vrouw te behandelen en vertelde dat hij zelf dringend weg moest. Toen hij zijn echtgenote onderzocht zei ze dat haar been gebroken was en zag hij een grote snede van een mes aan de rechterzijde. Toen Thomas Derave haar vroeg hoe dat gekomen was vertelde ze hem dat ze mishandeld was door haar man en ze begon te vertellen dat ze vroeger katholiek was geweest en al acht jaar binnen een klooster in Venlo verbleven had.

Ze had er door de jonge bekoring van de vleselijke begeerte beslist om te gaan trouwen en, aangelokt door de gereformeerde beloften, had ze het klooster verlaten om met deze tamboer-majoor te trouwen. Maar sinds ze getrouwd waren door de dominee kon ze niets meer goed doen voor haar kersverse man. Hij begon altijd te slaan en met voorwerpen te gooien, alleen maar omdat ze beweerde dat hij loog. Kort geleden was hij weer eens zo kwaad geworden dat hij haar uit het bed had gesmeten zodat haar been gebroken was. En zelfs toen diende hij haar die messteek toe in haar zijde. Ze wenste wel duizend maal dat ze nog kon leven in haar klooster van toen want met een gereformeerde man leven was voor de arme vrouw een duivelse opdracht. Thomas Derave durfde niet te diep in te gaan op wat de vrouw vertelde omdat hij mogelijks toch verklapt zou worden als een sympathisant van het Rooms geloof en beperkte zich tot het behandelen van de wonde en het spalken van haar been. Hij moest daarbij twee mannen uit het gebuurte halen om de mevrouw in bedwang te houden.

Na een dag of vijf besloot hij eens te gaan zien hoe haar verwondingen genazen en hij diende zich aan in de Boterstraat. Zo rond 11u. Hij trof er haar man Pijt van Bommel die bij het haardvuur zat en zo te ruiken bezig was met het braden van een stuk vlees. Derave vroeg hoe zijn vrouw het stelde en hij wees naar haar bed waar ze niet lag. Van Bommel antwoordde dat hij de chirurgijn nog moest betalen maar dat zijn wijf gisteren weggelopen was en dat ze onvindbaar was. Thomas Derave vond dat erg vreemd, de stadspoorten waren dicht door de belegering en met haar gebroken been kon ze onmogelijk stappen. Van Bommel verplichtte hem om plaats te nemen waarop hij direct zijn schulden vereffende. Hij drong er op aan dat hij een hapje zou mee eten en dat hij bezig was een mooi stukje vlees te braden. En daar had Derave wel zin in want het leven in de stad was verschrikkelijk duur en voor geen geld was er hier nog vlees te vinden. Hij liet het zich geen twee keer vragen. Toen de klok twaalf uur sloeg zette de tamboer-majoor de tafel klaar en presenteerde er een kom soep, motgroen van kleur maar zonder brood. Na het verorberen van de soep bracht hij een grote schenkel met een weinig roggebrood.

Wanneer Thomas Derave proefde aan het vlees beeldde hij zich in dat het zo’n verdraaid zoete smaak had, maar misschien lag dat wel aan de kruiden of de specerijen die van Bommel er aan had toegevoegd. Maar hij had honger en een geweldige appetijt om vlees te eten zodat hij daar een lustig stuk opgevreten had en geknaagd had aan het been. Terwijl ze aan het eten waren werd er aan de deur gebeld en ging de tamboer-majoor de deur opendoen. Het was blijkbaar zijn sergeant die iets moest weten. Terwijl ze aan de voordeur stonden te praten begon Thomas argwaan te koesteren en vroeg hij zich af of van Bommel misschien niet zijn vrouw kon vermoord hebben. Hij werd bevangen met de ontstellende gedachte dat ze misschien wel haar vlees opgegeten hadden. Hij besloot om stilletjes eens te gaan kijken in de kelder, hij opende de kelderdeur en toen hij naar beneden keek zag hij plat op de grond het dood lichaam van zijn wijf. Haar hoofd was afgesneden en een van haar billen eveneens. Ze waren dus inderdaad bezig geweest om haar vlees op te eten. Derave voelde zich bij de gedachte alleen al misselijk worden en hij wou alles uitbraken wat hij maar in zijn lichaam had.

Nadat hij weer geshockeerd aan tafel was gekomen kwam de tamboer-majoor weer binnen. Hij nodigde de chirurgijn uit om nog een stuk vlees te nemen want het was vlees van een mooie vette beest. Derave dacht bij zichzelf dat zijn mevrouw inderdaad mooi en vet was. Van Bommel beweerde dat het beest hem veel geld had gekost en Derave zei dat hij dat wel kon geloven maar dat hij niets meer wilde hebben. Hij vertelde dat het vlees hem op de maag lag en dat hij vermoedelijk zou moeten overgeven. Hij verontschuldigde zich dat hij zo snel weg moest, maar de Hollander liet hem nog een kroes jenever drinken om alles wat te laten zakken. Thomas kon niet veel anders dan die jenever uit te drinken en daarna bedankte hij zijn gastheer hartelijk en is hij naar huis gekomen. Hij vertelde zijn wedervaren aan zijn echtgenote, wel te verstaan onder vier ogen, dat hij een goed stuk nonnenvlees en vrouwenvlees gegeten had. Daarna is hij zeker nog drie dagen onpasselijk geweest.

No Comments

No comments yet. You should be kind and add one!

Leave a Reply

You can use these tags:   <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>