Freya en de kattenstoet

Posted by  ivan.vanherpe@westhoek.net   in  ,      1 month ago     198 Views     Leave your thoughts  

Ondertussen ben ik al een week verder in mijn kroniek over het bijgeloof. Leuke materie, veel vertaalwerk en een zoektocht naar aanvullende info. Ik had het daarnet over Freya de godin van de liefde. En waarom zou ik deze passage niet ineens direct online zetten? Zo kunnen mijn lezers haast live volgen wat ik aan het doen ben!

Vrijdag. ‘Vreyadag’, ‘Freitag’, in het Engels ‘Friday’, in het Zweeds en Deens: ‘Fredag’. Letterlijk dus: de dag van Freya, de zus van Wodan. Die godin speelt een grote rol bij de oudste mythes. Ze beschermde de vrijheid van de mensen en was uitdrukkelijk aanwezig op liefdesnachten en bruiloften. Ze gaf haar zegen aan trouwe geliefden en aan deugdzame vrouwen. Freya beschermde loyale krijgers wanneer ze vochten. Ze was er te zien op een wagen die door twee reuzenkatten voortgetrokken werd en was gekleed in een mantel van valkenveren waardoor ze zich kon transformeren in een vogel. Ze kwam op bezoek bij vrouwen die moesten bevallen waar ze trouwens vaak vervangen werd door haar priesteressen.

Ik moet niet ver zoeken naar de betekenis van haar naam. Freya wordt in Scandinavië ‘fru’ genoemd, ‘frau’ in het Duits en ‘vrouw’ in het Nederlands. Ze wordt geassocieerd met het woord ‘free’, ‘vrij’, ‘frei’, fri’ en ‘vrijen’.

De verering van Freya heeft lange tijd stand gehouden tegen de bemoeienissen van het christendom.Het uiteindelijk verdwijnen van hun godin zorgde voor verdriet bij de bevolking. Een oude saga, die van troubadour Eckhart, vermoedelijk Belgisch van oorsprong, lag aan de basis van Wagners opera ‘Tannhauser’ of ‘Danhuyser’. De arme man onderging een pijnlijke strijd tussen zijn spirituele liefde voor Onze-Lieve-Vrouw en zijn fysieke aanbidding voor vrouw Vreke (Freya). Deze godin werd in onze contreien zeker vereerd tot diep in de 8ste eeuw, dat was vooral het geval in Ieper.

De predikers van het christelijk geloof moesten hun fantasie gebruiken om de Ieperlingen van die tijd te doen afzweren van de in hun ogen heidense verering voor Freya. De priesters slaagden er met veel moeite in om de inwoners te doen verzaken aan haar, maar het bleek cruciaal om hen jaarlijks nog eens te herinneren dat ze nu christenen waren geworden en dat ze Freya overboord hadden gegooid. Anders zou dat oud gebruik zeker opnieuw de kop hebben opgestoken.

Tijdens die jaarlijkse ‘reminder’ gooiden ze Freya wel erg letterlijk overboord. De oude godin werd verpersoonlijkt in levende katjes die van een toren werden gegooid. Dat gebruik is blijven bestaan. Ieper, de kattenstad met zijn gelukkig pluchen diertjes die van de hallentoren worden geworpen. De kattenstoet is hoe dan ook een herinnering gebleven aan de dag dat ze hier Freya buiten gebonjourd hebben.

No Comments

No comments yet. You should be kind and add one!

Leave a Reply

You can use these tags:   <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>