Geven en weregeven

Posted by  ivan.vanherpe@westhoek.net   in       8 months ago     210 Views     Leave your thoughts  

‘Nè’ .. zei Warden Platteboone, ’n gepensioneerd boertje van Westkappel-plaatse. teegen zyn wuuf … ‘k leezen hier in de gazette da ze zundaage è kurieus schoon theaterstuk speelen t’ Haezebroek … héwè Flavie … we gaan è keer gaan kyken’ … en ie plooide de gazette open op den taafel … ‘ ’t staat hier sè … in groote letters … ‘Den Kus deur den stekkerdraad of het geheim van de Bedroogen Maagd! … è triestig spel in neegen bedryven’.

‘Je vangt ze gie zeekers’, … riep Flavie … ‘waarin da je gie nog joen deugd vindt voor zoo nen ouden duuvel. ‘K heb ik ol mien buuk vul ols ik ’t opschrifte hooren ik zyn d’r deefinitief gerust in wei … je meugt gie olleene gaan … en de goe voyaage en de wind van achter!’

En den uutvol daarvan wos dat Warden olleene optrok den zundagachternoene naar Haezebroek, op zyn piekebeste, met zyn bolhoed en zyn zwarten sleppefrak aan van ols ’n trouwde. Ie wilde niet dat ze daar in ’t stee rechtuut peinsden dat ’n van de boerebuuten wos.

Zulk ’n chieken theater hadde Warden van zyn leeven nog nooit gezien … zoo groot of de kerke van Westkappel … en ollemaale gekoleurde luchten die daar weghingen aan ’t plafond … dikke tapyten op de grond om geen geruchte te maaken … zeetels geheel en gansch in paane en daarby nog ol die snelle vrouwmenschen die olsanreeke toekwaamen en ol vooren in d’ eerste reeken gingen zitten …

Warden keek gelyk vergaapt …

Maar met dat ’n uut zyn eigen ol è beetje laate aan wos nog eerst è moment geheel die doeninge bekeeken hadde ging ’t lucht olmetnekeer dood … ’t spel begoste … en Warden stoeg daar in den zydsgang.

Nu….Warden hield hem daar stief koeste tot dat ’n en hem è fyntig ieffrouwtje zag staan met è soorte van è band aan heur arme … ‘een van ’t Komiteit van de feeste’, peinsde Warden.

‘Mademoiseltje’, zei Warden half luude … ‘nen stoel osjteblieft … ik ’n hebbe mien plekke niet gevonden’. Maar ’t Mademoiseltje roerde van geen vinne. ’t Wos meer in gang om te zien hoe dat de Maagd met dien kus deur den stekkerdraad ging bedroogen zyn of met Wardens plekke te zoeken.

Warden probeerde ’t nog è keer, maar ze wos zoodaanig gestoord dat ze Warden met heuren voet teegen d’ achterste sleppe van zyn frak è kleen wuptje gaf en zei ‘voila… g’hebt hier rechtuut nen stoel … zit dààr op!’

Warden wos è beetje geaffronteerd by ol dat groot volk en gebaarde van geen een niet meer.

Maar ols de feeste gedaan was en Warden daar den esleegen avond was bluuven rechte staan om te kyken naar dat theaterstuk, moeste ’t nu djuuste passen dat ’n in ’t naar buuten gaan tegaare met dat ieffrouwtje aan utgang kwam. Zyn koleerie kwam te berde … en ie gaf dat schepsel alzoo nen geweldigen stamp teegen heur achterwerk dat ze van d’ eerste keer beneen op den voorlaatsten trap stoeg.

‘Daar sè … riep Warden … ‘hier is joen stoel weere ..’k hebbe joen wel te bedanken!’

Uit ‘Al weerskanten van de schreve’ – kluchten van Georges Candaele – drukkerij Schoonaert – 1974 –

No Comments

No comments yet. You should be kind and add one!

Leave a Reply

You can use these tags:   <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>