God en het vuulpitje van Pollinkhove

Posted by  ivan.vanherpe@westhoek.net   in       1 year ago     408 Views     Leave your thoughts  

Meneere Aloïs Blagaai was nen gepensionneerden gendarme. Ie wos ofkomstig van den Kafhoek ten uutkante van Pollinkhove en ie wos daar nu weere gaan weunen.

Meneere Aloïs wos è gierige pinne….wos niet getrouwd…. en huuzenierde daar djuuste gelijk è kluuzenaare. D’r ging daar om zoo te zeggen noch puut noch kraaie uut of in.

’t Eenigste dat er buutenging wos de rook uut de schouwe en den eenigsten die daar binnenrochte wos Pietje Puupegaale, ’t zeuntje van de Lange Treze waarmei dat Aloïs in den tijd nog gevrijd hadde en è paar huuzen d’r van weunde.

Pietje wos ’n è beetje verachterd op olle manieren. ’t Kwam ook alzoo dat ’n ol de kommissies deed voor Meneere Aloïs en daarvooren olle maande è stuk van vuuf frank kreeg. Aan dien tarief ’n koste Meneere Aloïs ollezins niemand vinden.

’t Wos nu daags voor de kermesse van Pollinkhove en Pietje hadde ’t geluk dat ’n de den zaterdagachternoene zijnen vuuffranknaare kreeg van Meneere Aloïs.

Pietje draaide dat stuk in zijn snuutneusdoek…stak olles in zijn broekbeurze en liep te vierklauwe naar de plaatse om te kijken ols de kramen ol open waaren en uut te kiezen wuk dat ’n zundag ging kunnen koopen.

E moment later stoeg ’n daar te kijken met zijn mond open naar ol die schoone dingen die ze bezig waren ’t installeeren…. moeste olmenekeer zijn neuze snuuten…schartelde zijnen zakneusdoek uut zijn broekbeurze en hadde vergeten dat zijn vuuffranknaare d’r in zat. ’t Gevolg daarvan wos dat dienen in één zwaai over de straate rolde rechte naar de goote en deur den rooster in è vuulpitje uutkwam.

Pietje liep alzoo zeere of de wind daar naartoe, hefte ’t roostertje op..en ging op zijnen buuk liggen en wroetelde en keerde met zijn twee armen in ’t water en de mooze van ’t pitje. Maar geen avanse …. niemendolle meer te vinden.

Ie begoste te sakkeren en te duuvelen en olle soorten soorten van groeve woorden uuteen te doen. Maar de schoolmester die daar oek stoeg te kijken naar ol dat kermisgeweld hoorde dat ….. vond dat ’t è beetje van de schuppe liep … ging naar Pietje en zei; ‘zeg è keer …. vriend … dat zou misschien oek gaan met è beetje min? …. alzoo vloeken daags voor de kermesse!’

Pietje deed geheel zijn gevol uuteen …. en dat ’n nu potvernondemilliaardedomme dien vuuffranknaare niet meer ’n vond …..

‘Sasasa ….’, zei meester Pennebak … ‘dat ’n is geen affaire om daarvooren alzoo te keere te gaan …. d’r bij … je moet er oltijd op peinzen dat God joen ziet en dat ’n dat ollegaare hoort. God is overol …. je weet het wel, w’ hebben dat geleerd in de schoole!’

‘Overol?’, zei Pietje, ‘overol?’, ‘en oek hier in de straate?’ ‘Zeker’, zei de meester, ‘zeker’….

‘En ook in dat vuulpitje?’, vroeg Pietje. ‘Vaneigens’, zei meester, ‘overol is overol!’. ‘Voilà…’ zei Pietje, ’t is gebeurd… ‘k en moeten niet meer zoeken …. garantie is ’n d’r mee weg!’.

Sjors in de Ijzerbode van 1973

No Comments

No comments yet. You should be kind and add one!

Leave a Reply

You can use these tags:   <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>