Het buutenverbluuvetje

Posted by  ivan.vanherpe@westhoek.net   in       11 months ago     343 Views     Leave your thoughts  

Meneere Fransois, è Franschen gendarme die in zyn joenge jaaren hier nog op de streeke geweund hadde, je moet weeten dat ‘n afkomstig was van Houtkerke, heeft zynen dienst gedaan rond Parys en komt nu afgezakt met dat ‘nop zyn pensioen is, naar zyn oude geboorteplekke op zoek achter entwaar è buutenverbluuvetje.

Achter lange informeeren vindt ‘n olmetnekeer è kurieus doeningske niet verre van den Yzer, want Meneere Fransois is ‘n harden liefhebber van ‘t visschen. Dat doeningske, è stief oud hofsteetje, staat daar te vullen in de stikken.

Meneere Fransois bekykt è keer goed dat affairtje van vooren en van achter en van booven tot beneen. Maar … i ‘n vindt daar nauwersten geen vertrek. Boertje Pulle, den propetaaris van dat oud huuzetje, dle niet al te verre van daar beezig is op ‘t stik de kantveuren omme te spitten heeft dat nog al rap in de gaaten en naast voorzichtig van Meneere Fransois.

‘Is dat hier van Joen?’, vraagt Fransois, met groot armzwaai wyzende op dat oude gedoe.

‘Jaa’t meneere’, zegt Pulle…’Zoek je gie misschien è buutenhuuzetje?’

‘Juuste’, zegt Fransois…’en ‘k vinde dat hier stief kurieus geplasseerd … maar ‘t is è grooten mishand d’r aan.’

‘Mankeert er entwot aan?’, … vraagt Pulle, ‘wuk datte?’ ‘By da’k ik hier ol kyken da’k willen’, zegt Fransois,maar … ik ‘n zien ik hier nauwers geen vertrek by geheel da spel..’

‘Zoek je gie ‘t vertrek, meneere?’, vraagt Pulle. ‘Ge zyt gie nog van ‘t goe jaar … kom maar olhier ik goan ‘t joen toogen … ik weet het leggen’.

Ze trekken dweers deur ‘t hoovetje … en ols ze daar ‘t ende kommen… ‘Voila’, zegt Pulle ….’daar is ‘t sè!’

En m’n ziele … Meneere Fransois ziet daar è deure met è hertje d’r in en ol weerskanten twee zydsplanken.

Ie trekt de deure open… maar ‘n ziet geenen fond, maar è groot grasperk en è beetje verder de route waarop dat er juuste è boerekarre voortdjokkert met è boerezeune d’r bachten ol schuufelen.

‘Zegt è keer boer’, vraagt Fransois geheele verontweerdigd….’wuk voor nen W.C. is me dat? .. d’r zit begot geen achtermuurtje d’r in!’

‘Bah bah … dat ‘n mishand ol nie veele ‘… zegt Pulle.

‘Wuk zeg je gie?’, roept Fransois…’niet rnishanden?’

‘Hé…ba neen ‘t ‘, zegt Pulle….’kyk meneere…. je zet joen neere enee, … je trekt de voordeure toe… héwè … ol achter ‘n gaan ze joen toch nie verkennen’..

Uit ‘Al weerskanten van de Schreve – kluchten van Georges Candaele’ van 1974