Het geheim van de bedrogen maagd

Posted by  ivan.vanherpe@westhoek.net   in  ,      2 years ago     561 Views     Leave your thoughts  

“Nè” … zei Warden Platteboone een gepensionneerd boertje van Westcappel plaatse tegen zijn wuuf … “‘k leezen hier in de gazette da ze zundaage è kurieus schoon theaterstuk speelen t’ Haezebroek …”

“Héwè Flavie …we gaan è keer gaan kijken” … en ie plooide de gazette open op den tafel … “‘t staat hier sè … in groote letters …. Den Kus deur den stekkerdraad of het geheim van de bedroogen MaagdI “

“E triestig spel in negen bedrijven”. “Je vangt ze gy zekers” … riep Flavie . .waarin da je gie nog joen deugd vindt voor zoo nen ouden duuvel … ‘k heb ik ol myn buuk vul als ik ‘t opschrifte hooren” Ik zyn d’r definitief gerust in wei .. je meugt gie olleene gaan … en de goe voyaage en de wind van achter.”

En den uutvol daarvan wos dat Warden olleene optrok den zundagachternoene naar Haezebroek, op zyn piekebeste, met zyn bolhoed en zyn zwarten sleppefrak aan van ols ‘n trouwde. Ie wilde niet dat ze daar in ‘t stee rechtuut peinsden dat ‘n van de boerebuuten wos.

Zulk ‘n chieken theater hadde Warden van zyn leven nog nooit gezien . .zoo groot of de kerke van Westkappel …en ollemaale gekoleurde luchten die daar weghingen aan ‘t plafond … dikke tapyten op de grond om geen geruchte te maaken . . . zetels geheel en gansch in paane … en daarbij nog ol die snelle vrouwmenschen die alsaan reeke toekwaamen en ol vooren in d’ eerste reeken gingen gaan zitten . . . Warden keek gelyk vergaapt.

Maar met dat ‘n uit zyn eigen ol è beetje laate aan wos en nog eerst è moment geheel die doeninge bekeeken hadde . . . ging ‘t lucht olmetnekeer dood . . . ‘t spel begoste … en Warden stoeg daar in den zydsgang. Nu . . . Warden hield hem daar stief koeste tot dat ‘n bachten hem è fyntig jeffrouwtje zag staan met è soorte van è band aan heuren arme … een van ‘t komiteit van de feeste peinsde Warden.

“Mademoiseltje”, zei Warden half luide . . “nen stoel ostjeblieft … ik ‘n hebbe mijn plekke niet gevonden.”

Maar *’t mademoiseltje roerde van geen vinne. “t Wos meer in gang om te zien hoe dat de Maagd met dien kus deur den stekkerdraad ging bedroogen zyn of met Wardens plekke te zoeken. Warden probeerde ‘t noo è keer. maar ze wos zoodaanig gestoord dat ze Warden met heuren voet tegen d’ achterste sleppe van zyn frak een kleen wuptje gaf en zei . “voila . . g’ hebt hier rechtuut nen stoel, zit daar op.”

Warden wos è beetje geaffronteerd by ol dat groot volk en gebaarde van geen een niet meer. Maar ols de feeste gedaan wos en Warden daar den godsgesleegen avond wos bluuven rechte staan om te kyken naar dat theaterstuk, moeste ‘t nu djuuste passen dat ‘n in ‘t naar buuten gaan tegaare met dat jeffrouwtje aan den uutgang kwam. Zyn kolerie kwam te berde .. en ie gaf dat schepsel alzoo nen geweldigen stamp tegen heur achterwerk dat ze van d’ eerste keer beneen op den voorlaatsten trap stoeg.

“Daar sei”. . . riep Warden, “hier is joen stoel weere, en ‘k hebbe joen wel te bedanken!”

SJORS in De Ijzerbode van 1973

No Comments

No comments yet. You should be kind and add one!

Leave a Reply

You can use these tags:   <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>