Het grootste serpent dat er bestond

Posted by  ivan.vanherpe@westhoek.net   in       5 months ago     169 Views     Leave your thoughts  

‘t Wos ‘n elfden november en gelyk olle jaare, vierden Tisten Verziepe en Warden Bolle van Lampernisse de feeste van de Wapenstilstand. Achter de plechtigheid hadden ze ‘s noens ferme eeten en è dronken en om de feeste te besluuten, deeden ze, in ‘t naar huus gaan, ol de kafees dat ze teegen kwaamen. Tisten en Warden waaren gebuurs en Wardens wuuf wiste wel dat heuren vent dien dag nooit è presseert wos en voor Tisten wos dat oek geen probleem, want è wos weewaare.

Teegen dat ‘t laate begoste kommen waaren z’ol wel verwarmd en ‘t wos ol luude klappen en mei veele gesten dat z’in ‘De Laatste Lichting’ binnengingen toe Miete Verdoens, rechtover de post.

In d’ herberge wos er ol niemand meer binnen aan die uure, maar Warden miek nog leeven voor tiene…..

‘Je zyt gelyk in joen element vandaage’, zei de bazinne teegen Warden.
‘Ha jaak’, riep Warden…., ”t is uuzen dag vandaage, we vieren de bevrijding van ‘t vaderland!’

‘Je zyt gy nog è beetje è patriot geloof ik’, lachte de bazinne.

‘Oltyd è weest!’, bofte Warden, ‘dat zit in uuze familie …myn vader hèt è vochten teegen ‘n Duits in Steenstraate …myn vaders broere, die in ‘t Fransche weunt, hèt è vochten in Verduun en ikke hèn è vochtenin Verduun en ikke hèn è vochten in veertig aan de Leie!’

‘Onk ‘ik dat ol hooren’, brabbelde Tisten, ‘je zyt gy van è familie die mei niemand koste overeenkommen.’

‘t Is begot djuuste gy die van entwien moet klappen’, riep Warden, ‘je koste nooit overeenkommen met je wuuf ols ze leefde, ‘t mensche hèt è noeg of è zien mei joen!’

‘Wuk, of è zien mei min?’, riep Tisten weere…..”t is djuuste ‘t kontrarie, onke wrochte ‘t wos nooit è noeg, maar onke ‘n zundag è beetje laate thuus kwam, ‘t wos è leeven gelyk è oordeel en ze smeet mei olles achter myn kop dat z’ in heur handen kreeg. ‘t Wos ‘t grootste serpent dat er bestoeg!’

‘Je meugt dat niet zeggen Tisten’, zei de bazinne, ”t mensche is dood en ollange in ‘n hemel.’

‘Wuk, in ‘n hemel!’, riep Tisten …’ze gaat daar nooit geraaken.’

Warden wos naar buuten è gaan, ‘t waaide geweldig en mei in die wind te staan, wos ‘n gelyk nuchter naar binnen è kommen.

‘Kom Tisten, geeft ‘n arme, we gaan naar huus’, zei Warden.
‘k kunnen ik nog olleene gaan wei’, bofte Tisten en è waggelde naar de voordeure en ol z’n armen zwaaien en zingen van ‘we gaan nog niet naar huus’, stoeg ‘n in ‘t midden van de straate….

Maar…. op dat moment kwam er è geweldige windvlaage en d’r vloog è dakpanne of van ‘t dak van de post, vlak op Tistens kop. Mei è leelyken schreeuw vluchtte Tisten weere d’herberge binnen ol aan zyn kop voelen.

‘Milliarde d’juu toch! …Hoe is ‘t meugelyk’, kreunde Tisten.
‘Wuk haapert er nu?’, vroeg de bazinne.
‘Moe ‘j ‘t vraagen verdomme!’, vloekte Tisten… ‘z’ Is olgelyk ol in ‘n hemel wei …. die rosse!’

Kwaak in ‘De Ijzerbode’ van 1980

No Comments

No comments yet. You should be kind and add one!

Leave a Reply

You can use these tags:   <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>