In ’t begin is ’t al suiker en zeem

Posted by  ivan.vanherpe@westhoek.net   in  ,      1 year ago     384 Views     Leave your thoughts  

Op è schonen zomerschen achternoene paste Germaine van Miesten Voetelinks heuren veeloo en reed ol langst de vaart naar Pollinkhove, om heur beste kennisse Marie van Juulten Scheppers te gaan bezoeken. Je moet weten dat Germaine en Marie veele jaaren deure aan deure geweund hadden djuuste buuten de plaatse van Pollinkhove, maar, met dat Germaine’s vent vast werk gevonden hadde in Veurne, waaren ze de maand voordien naar daar gaan weunen. Alzoo kwam het dat Marie ondertusschen nieuwe gebeurs gekreegen hadde.

Marie stoeg djuuste voor de deure te klappen teegen dat nieuw madamtje van nevens de deure ols Germaine toekwam.

‘Maar kijkt è keer wien dat er daar is!’, riep Marie ols ze Germain zag….’dat is wel da’je è keer overgesteeken zijn!’

Ze klapten hulder gedrieën nog è beetje onder mekaar totdat Marie teegen Germaine zei; ‘gauw, komt zeere mei naar binnen, ‘k gaan subiet è gôen pot kaffie maken.’

Ze waaren nog maar wel in de keuken of Germaine begoste ol te vraagen hoe dat het nog ging met de nieuwe gebeurs. ‘Het ziet er ollezins è vriendelijk madamtje uut’, zei Germaine.

‘Stijf vriendelijk’, knikte Maria…’en heuren vent is oek zoo’n aangenaamen mens./… è maakt toch zoveele komplimenten met zijn vrouwmensch, ‘k zijn jaloers onke d’r op peinzen dat de mienen zoo’n droogen potuul is!’

‘Maar ja Marie’, vergoelijkte Germaine..’die menschen zijn voorzekers nog niet te lange getrouwd…en je kunt gij toen oek niet vergelijken aan dat madamtje ennée.’

‘Van schoonigheid wil je zeggen zeker’, zei Marie.

‘Nee, nee …kwestie van ouderdom’, antwoordde Germaine zeere, omdat ze peinsde dat ’t Marie kwalijk ging nemen….’bovendien, ‘k gaan joen nog entwot zeggen’, vervolgde Germaine…’de mannemenschen zijn ol gelijk wei….in ’t begin is ’t ol suiker en zeem, maar ols de nieuwte è keer d’r van of is, ’t verandert zeere…en peins je gij dat de mienen è zo niet è bestaat…. maar ik zeggen hem dat oltemets è keer in ’t vriendelijke en dat betert toen weere voor è tijd …en je moet dat oek alzoo doen d’ eerste keer dat ’t past.’

Ze bleeven nog de reste van d’achternoene klappen en ols ze voort ging vermaande Germaine nog è keer wuk dat Marie moeste doen.

Nu, ’s anderendaags, de zaterdagachternoene binst dat Marie en Juulten in de keuken zaten kaffie te drinken, zagen ze de gebeurs die tegaare bezig waaren in hulder bloemhovige. Olmetnekeer zaagen ze hoe dat die vent zijn madamtje in zijn armen pakte en è paare piepers gaf. ‘Nu is ’t moment’, peinsde Marie.

‘Heb je dat gezien zi…’, zei Marie teegen Juulten, ‘hoe vriendelijk dat dien vent zijn madamtje in zijn armen pakte en è paar piepers gaf..waarom è doe je gij dat oek niet oltnemets è keer?’

‘Jamaar’, zei Juulten ….’ik wist ik niet dat dat aan joen goeste ging zijn!’

‘Wuk’ riep Marie, ‘niet aan mien goeste, ter kontrarie…hoe meer hoe liever!’

‘Héwè, ’t is goed dat ‘k het weeten’, zei Juulten…’van d’eerste keer dat ze buuten komt, ‘k stekken ze vaste!’

Kwaak in ‘De Ijzerbode’ van 1978

No Comments

No comments yet. You should be kind and add one!

Leave a Reply

You can use these tags:   <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>