Katrientje en haar valling

Posted by  ivan.vanherpe@westhoek.net   in  ,      2 years ago     538 Views     Leave your thoughts  

‘Hoe stelt julder Katrientje dat nog in heur nieuwe plekke daar in Koksyde?’ vroeg Disten Velge aan Nette Kronkels, in ‘t naar huus gaan van veloplaten te gaan haalen naar ‘t gemeentehuis.

‘Och zwygt wei!’ jaamerde Nette . . ‘ ‘t jonk hè weere geen chanse ennée . Ze wos daar nog maar veertien daagen en z’ is moeten naar huus kommen omdat ze ziek wos!’

Katrientje wos è jaar of zeventiene en de menschen zeiden dat ‘t djuuste alzoo è zwatelgat wos gelik heur moeder. Ze ging ollezins voortleeren, bofte Nette. Maar Katrientje hadde, op ‘t onverwachts, è vrijer op è daan en de goeste om te leeren wos er uit.

Ze ging toen gaan dienen in è modewinkel, maar dat duurde oek niet lange. Ze wos toen in è plekke om te leeren coiffeeren, maar dat foeterde daar oek niet… En ‘t schoonste van ol, volgens Nette loog het oltyd aan de menschen waar dat ze diende.

Nu wos ze laatst beland in ,,De Verdoolde Meeuwe’, è soorte van è restaurant, niet verre van den dyk in Koksyde, maar volgens dat ze daar vertelde aan Disten Velge, wos ze daar ziek è kommen. Dat wos ten deele waar, maar Nette vertelde ‘t fynste van d’affaire niet.

De eerste acht daagen dat Katrientje daar wos, wos dat nog ol wel è passeerd. Maar waarschijnlijk hadde ze entwaar è moment te lange in den trek è staan by ‘t lief, want ols ze moeste begunnen de maandag kwam ze daar toe, verkoud dat ze slingerde.

Ze deed nieten anders of hoesten en snuiten en heur neuze liep geduurig. Totdat de madame d’r op lette dat er nu en toen è druppel van heur neuze in de soepe viel dat ze opdiende.

‘Jaamaar, dat meugt niet zyn wei!’ vermaande madame Je moet gie uitscheen en naar den dokteur gaan!’

Katrientje ging naar den dokteur. ‘k Gaan maaken dat dat gauw è daan is!’, zei den dokteur ‘kijk, hier is è goeie flessche en je moet nu goed horkten . . . teegen dat de weeke tenden is, moet die flessche uut zyn … en ols je op joen dienst zyt, moet je olle daage è lepel of viere pakken!’

‘k Gaan dat doen gelik da’je zegt, meneere dokteur’, zei Katrientje in ‘t voortgaan.

Op ‘t laatste van die weeke kreeg ze è halven dag om è keer naar huus te gaan.

‘Hoe is dat nu met joen verkoudheid?” vroeg Nette. ‘Wel, t is olgeheele è daan, wei’ zei Katrientje . . . ‘den dokteur hè myn è flessche voor d’hoeste è geeven en ze moeste uut zyn teegen tenden de weeke!’

‘En hadde gy geen ruuze om in te pakken?’, vroeg Nette

‘Bah neen ik, . k hèn ze zelve in één keer uut è dronken omdat ‘t rap ging beteren’ bofte Katrientje, ‘en hier zi’, zei ze, binst dat ze heur sacoche uitschudde op de tatel.

Maar wuk is dat nu? riep Nette.

‘Héwè, den dokteur zei toen nog dak op myn dienst olie daage è lepel of viere moeste pakken en ‘k hèn van de schoonste mei è daan wei. ‘t zyn ollemaale zilveren!’

.

KWAAK in De Ijzerbode van 1985

No Comments

No comments yet. You should be kind and add one!

Leave a Reply

You can use these tags:   <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>