Margrietjes pruimengelei

Posted by  ivan.vanherpe@westhoek.net   in  ,      1 year ago     452 Views     Leave your thoughts  

Wiesten Kwakkels wuuf wos dood en daarmei stoeg Wiesten nu moedermens olleene op zyn doeninge, met z’n muul, z’n twee koeien, eenigte zwyns en acht gemeete land. ‘Stiene hèt heur zelven dood è klawierd’, zei Wiesten, maar eigentlyk had ‘n hem zelve nooit veele aan è trokken van de boerderie en nog min van Stiene. Dat wos nu nie dat ze slecht overeenkwamen wei, maar hulder conversaties waaren olsan è beetje ol de drooge kant. Wiestens vriendelijkheid voor Stiene bleef gelyk olsan tusschen de bretellen van zyn broek hangen… en Stiene, van heur kant, lachte meer op hulderen muul of op Wiesten.

Nu….. dat ‘t is dat ‘t wilde, maar ‘t wos maar achter eenigen tyd dat Wiesten begoste voelen wuk dat ‘t wos van olleene te moeten boeren en è deed daarover zyn beklag teegen meneere paster die hem wos kommen bezoeken.

‘Maar waarom è ga je gy niet achter Margrietje van Gusten Blamots die nog thuus is bij heur moeder? Z’is van joen oude…. en ‘t is è treffelyk joenk!’

‘Dat is ol goed en wel meneere paster’, zei Wiesten…’maar ‘t moet oek è beetje mien goeste zyn ennée…en bovendien je zoudt gy daarmei joen opperste van de congregatie kwyt speelen!’

Meneere paster zei daarop nieten, maar in ‘t naar huus gaan, ging è keer gedag gaan zeggen tegen Margrietje en heur moeder en trachtte meteen è keer voorzichtig hulder gedacht te hooren over è meuglyken trouw met Wiesten.

Margrietje, die oltyd geern è trouwd hadde, maar nooit nie veele geen occasies hadde moeten refuseeren, wos er mei è diend dat de paster daarover klapte. Ze vertelde dat ze daags te vooren Wiesten è zien hadde ols ze daar passeerde mei heuren veeloo en dat ‘n beezig wos mei pruumen trekken en dat ‘n van verre gedag riep.

‘Dat is ol è goed teeken’, zei de paster en de moeder gaf te verstaan dat ze blyde ging zyn ols dat ging ruwesieren.

‘s Anderdaags wos Margrietjes moeder beezig in ‘t bloemhoovige voor de deure, ols z’ olmetnekeer Wiesten zag afkommen in de dreeve. Ze liep zeere naar binnen naar Margrietje die doende wos in de keuken.

‘Kamt zeere è beetje joen haar effen’, riep ze…’Wiesten is daar!’.

Ondertusschen wos Wiesten ol by de voordeure, è vroeg of er geen belet wos en kwam voorzichtig binnen. ‘Is Margrietje thuus?’, vroeg Wiesten.

‘Zet je maar’, knikte moeder vriendelyk, ‘ik gaan ze sebiet roepen.’ Eenigte minuuten laater kwam Margrietje voor de pinne mei è schoone versche schorte aan… ze kwam ol rood gelyk è haande ols ze Wiesten daar zag zitten.

‘Je weet gy wel Margrietje’, begoste Wiesten….’in wuk voor è situwatie da ‘k nu zitten ennée… ik staan ol è geheelen tyd voor olles olleene …en ‘k zou joen entwot willen vraagen ols ‘t toegelaten is…’

‘Waarvan nie’, zei Margrietje en heur stemme beefde van olteratie en ze keer neerewaarts.

‘Ols je gy pruumegeleie maakt’, vroeg Wiesten, ‘hoe lange moet dat toen koken?’.

Kwaak in ‘De Ijzerbode’ van 1977

No Comments

No comments yet. You should be kind and add one!

Leave a Reply

You can use these tags:   <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>