Meneer Maurice en zijn lief

Posted by  ivan.vanherpe@westhoek.net   in       12 months ago     372 Views     Leave your thoughts  

Meneere en Madam Latour de la Banannerie weunden op ‘t kasteel van Wytschate. Z’hadden maar één zeune … Maurice … maar … z’hadden d’r mei genoeg, want hulderen Maurice wos nog è beetje ‘t eene en ‘t ander ! Ols ‘n een te veele hadde of een te kort. koste d’r niemand djuuste zeggen … in olle geval: ‘t wos è misklaaide bakte!

Meneere en Madam Latour hadden ol hulder peere ofgezien teegen dat Maurice aan d’oude kwam om soldaat te zyn. Nog è geluk dat Meneere è oude kennesse hadde by den troep en alzoo hadde kunnen arrangeeren dat zyn zeune daar è kleen en gemakkelyk postje kreeg in ‘t regiment te Brussel, zoodat ‘n maar djuuste binst de voornoene è paar karweitjes te doen hadde en dat ‘n geheel d’achternoene koste gaan wandelen.

Maurice ‘n deed nieten liever of ‘s achternoens te gaan kyken naar ‘t vliegplein en de vliegmachienen.

Maar Maurice moet eigentlyk meer naar entwat anders gekeeken hebben of naar de vliegmachienen … want ie kwam op ‘t ende van zynen soldaatentyd weere naar huus met de maare dat ‘n lief gevonden hadde te Brussel, è licht en gehandig affairtje, … zei Maurice, en ze wos by de vliegmachienen … ze wos air-hostesje!

“Tiens” … zei moeder Latour ….. ‘kweet zonders wuk voor ne tuutematooie da je nu opgesleegen hebt?”

” Holaba ” … zei Maurice ….. ‘t is een met nog è beetje wind onder heur rokken … wei … ze voyageert geheel de weereld deure … en ze ziet mien geeren … z’ heeft ‘t ollezins è keer of viere gezeid … maar nu moeste z’op voyaage … maar ze gaat alle momente è kaarte zenden omdat we zouden weeten waar da z’ is”.

En ‘t was alzoo … in acht daagen kwam er è schoone postkaarte toe op ‘t kasteel waarop dat er stoeg … ,, ‘k Zyn in Madrid ” en d’r onder heur naame “Marie Cecile”.

Maurice ging zeere gaan zoeken booven op zyn kaamer in è grooten atlas en achter ‘n half uure kwam ie zeggen teegen Meneere Latour dat ‘t in Spanje te doene wos.

De weeke d’r op … de tweede kaarte … ,,’k Zyn in Chicago” schreef Marie Cécile… en in tien minuuten was Maurice op d’hoogte en hadde ‘t gevonden … “Ze zit in Amerika … wei moedere!” riep ie van booven teegen Madam Latour.

Eenigte daagen d’r achter .. weere è postkaarte … en Maurice zoo zeere of de wind naar booven, maar … achter drie uuren ‘n wos ‘n nog niet weere.

“Ja” … peinsde Meneere Latour … ,, ‘k geloove da’k van deeze keer best è beetje gaan helpen zoeken als we willen entwanneer eeten van den noene “. En ie trok naar boven en vond daar Maurice vernesteld tusschen olle soorten van atlassen en landkaarten.

“Héwè merci”… zei Maurice… ”by da’k ol kyken da’k kunnen … maar ‘k en vinden ‘t ol geen kanten” …

“Geef maar è keer de postkaarte” … zei Meneere Latour ….. ‘k gaan ik vuuf minuuten helpen zoeken Wuk schryft ze? ” … en deed teweege zynen bril aan.

“Sè”,… zei Maurice … “ze schryft”; “’k Zyn in Verwachtinge”.

Uit ‘Al weerskanten van de Schreven’, kluchten van Georges Candaele (1974)