Noodweer in Vlamertinge

Posted by  ivan.vanherpe@westhoek.net   in       1 year ago     380 Views     Leave your thoughts  

Noodweer in Vlamertinge Den 22 juny 1727 weezende Zondag, maer eenen grooten overvloed van regen, issed tot Vlamertinge, omtrent 11 uren snugtens, een ongewerte opgestaen van donder, bliksem en zo grooten slagregen komende uyt den westen.

In ‘t begin van dit tempeest en heeft den donder niet vervaerlyk gebommeld; maer omtrent ten een uren, heeft het zoo schroomlik geregend met zulke grauwelike donderslaegen en zoo yselikke blixsemen, dat ik niet en geloove, zegtt Vandewynkel zoo daenig een weder gezien te zyn geweest in 200 jaeren in deeze quartieren, want de wolken zyn nedergezonden, en den donder baerde zoo geweldigen schrik dat de menschen verschrikten van vreeze; want de aerde wierd zelfs beweegd en de huyzen daverden, schudden en beefden, den regen viel van den hemel zoo grauwelik al of de wolken gants nedergedaald hadden.

Noyt en had men zulken regen gezien! Hij deurde tot ten 3 ueren naer noene zonder cesseren, maer dan heeft het wat beginnen te minderen en men zag tot Vlamertinge naer het eindigen van de vesperen, het water aen komen over de velden, weyden en haegen, met zoo een gedruys dat eenen schroom was om hooren en sien; als den eersten stroom aenkwaem, dien quaem meer dan 4 voeten met de eerste dikke en het groeyde gedeurig aen tot ontrent den 4 ueren naernoene, wanneer het heeft beginnen te vallen, dit water kwam aengedreven met groot geweld dat de huyzen al doorliep; meuren, glenten zyn ter aerden geveld.

Ja, deezen vloet hadde zulk eene magt dat het de steenen weg nam uyt de calsie, en om verre smeet de steenen brugge van de Kemmelbeke tot Vlamertinge; sedert dien is de nieuwe brugge gemaekt. Ook heeft het water een huys gants weggenomen op de plaatze, te weten het derde over de brugge van noorden de calsie, gaende nae Yper.

Ik laete een ieder oordelen, zegt Vandewynkel in wat groote benauwdheid dat den huysman moeste weezen denwelken nog in zyn huus was met zyne vrauwe, en dewelke hun vonden in deezen grooten schrik buyten hoope van eenigen bystand en die zyn blyven zitten op eenige stukken hout op den steenhoop van de schauwe, tot dat de waeters wat gevallen waren: want het was onmogelijk dat eenen mensch ofte het aldersterkste peerd van het land hadde konnen den vloed doorgaen op de calsie van de Spetaelstraete, tot op 100 voeten van de Groenestraete.

Terwylen dat den vloet ten hoogsten was, het water maekte zoo een groot gedruys dat men schier een canonschoote niet en had konnen hooren van eene hynde van de plaetze tot het andere; het water heeft gevlot boven de alve deuren van de huyzen.

Ja, zelfs in de herberge genaemd Sint Jooris, zynde het wethuys, heeft het gezwommen tot boven “ voeten hooge; in de kerke heeft het gestaen knie diepte, het welke men noyt en heeft gehoort, nog en vind beschreven dat het water zoo hooge is geweest tot Vlamertinge, want alle de huyzen van de plaetze waeren al geschonden, de wegen al doorbroken, het goet uyt de huyzen gestroomd, boomen uyt de aerde gerukt.

Immers de schaede is geweest wonder groot, ook alle de graeven binnen en buyten de kerke zyn al uyt gespoeld en de doode lighaemen blood geleyd, het welke een zoo daenigen stank verooraektede dat het ongedeuriglik was.’

Uit het kroniekboek “Annalen van Westvlaanderen” door E.H. G.F.D. Vandermeulen, pastoor van Roesbrugge. Verschenen in ‘De Geschiedenis van Vlamertinge’ van Emile Vanden Bussche

No Comments

No comments yet. You should be kind and add one!

Leave a Reply

You can use these tags:   <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>