Remietje, Hortense en de Sjarel

Posted by  ivan.vanherpe@westhoek.net   in  , ,      2 years ago     437 Views     Leave your thoughts  

Remietje, Hortense en ulderen Sjarel Remietje Korteboel van Veurne wos kleen kortgestuukt ventje van rond de vijftig jaar. Hij was langen tijd jonkheid è bleeven, maar over è paar jaar wos ‘n è trouwt met Hortense Kloefe, die è zeune hadde van è jaar of achttiene die Sjarel noemde.

‘t Komiekste van d’ affaire wos dat Hortense è stief groot vrouwmens wos en Remietje maar een van de kleene soorte, zodat ‘n maar met ruuze tot aan haar ellebogen kwam ols ‘n bij zijn wuuf stoeg.

D’r waren er die vertelden dat ze nog è zien hadden ols Remietje te vrijen ging, dat ‘n met zijn voeten in Hortenses schortebeurzen stoeg om aan te kunnen om heur è pieper te geven … maar dat waren natuurlijk zotte klaps.

Ze weunden op è kleen doeningske è beetje buuten Veurne. Hortense kweekte schapen en zwyns en Remietje, die è soorte van hovenier wos, hadde kalanten ennoeg in ‘t stee om olle dage zyn werk ‘t hèn. Sjarel deed gehele dagen nieten anders of hout zagen en in stoofhout kappen, dat ze toen verkochten.

Op è dag dat Remietje hadde gaan hovenieren naar ‘t klooster van de zusters op d’ Appelmarkt, hadden ze daar è vraagt om è zak of tiene stoofhout. ‘k Gaan dat in twee keren moeten voeren ennée’, zei Remietje tegen Hortense ols ‘n thuuskwam …., ols er tien zakken op myn steekkarre staan, kunen ‘k ik er niet meer over kijken.’

‘Wuk’, zei Hortense, ‘daarvoren twee keren die route doen …’t is begot ‘n holven dag verlet.. Sjarel moet ze maar voeren.’ ‘Jamaar, ‘k weeten ik daar geen weg wei’, lamenteerde Sjarel …. ‘en ol die zakken hout die trappen op slepen.’

‘Jamaar, je momet gy ol vooren niet binnen wei’, zei Remietje, ‘je moet ol ‘t achterste van ‘t klooster gaan.’ ‘Kijk, ‘k goan dat schoone uuteen doen ol waar dat je moet. Je rydt dat straatje in langsten ‘t klooster, è paar honderd meter verder, ol je slinksche kant, is er daar weere è straatje die van de langsten achter ol die gebouwen loopt.’ ‘Je moet daar in rijden en je gaat weere op je slinksche kant verschillige poortjes zien, d’r is daar è bruune poorte en dat is ‘t achterste van ‘t klooster. Je moet daar maar ferme kloppen, ze gaan wel kommen open doen.’

Sjarel arriveerde daar goed en wel in dat straatje met zyn karre. ‘k Zien ik hier nievers geen bruune poorte’, grolde Sjarel. Maar ‘t moeste nu d’r omme doen, dat die poorte de weeke voordien in ‘t groen è geschilderd wos. Sjarel kwam tenden dat straatje en è draaide zijn karre om weere te keren en nog è keer beter te kijken, maar op dat moment zag ‘n daar ‘n ende voor hem è geestelijken uut è poortje kommen.

Sjarel liet direkt zijn karre staan en liep te vierklauwe achter ol roepen; ‘Meneere paster, meneere paster …’ Dien paster verschoot van dat geschreeuw en bleef staan. ‘Wuk is er gaan myn man?’ vroeg de paster. Sjarel wos tenden asem van te lopen en è vond zijn gepaste woorden niet om hem ‘t explikeeren….

‘Het is omte vragen ….gauw, da’k peinzen’, zei Sjarel …’je zyt gy zeker uut ‘t achterste van de maseurs è kommen?’

KWAAK uit De Ijzerbode van 1980

No Comments

No comments yet. You should be kind and add one!

Leave a Reply

You can use these tags:   <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>