Ringsteking in Voormezele

Posted by  ivan.vanherpe@westhoek.net   in       10 months ago     250 Views     Leave your thoughts  

Al wie zich eens goed wil verzetten, moet eens een reisje naar Voormezele doen. Daar is het altijd plezant. Bijna alle zondagen is er ringsteking, en dan nog een ringsteking voor ‘t vrouwvolk. Zondag laatst trok ik er naartoe. Mijn verwondering was waarlijk groot toen ik tegen de avond inderdaad zag dat de jongelingen zich naast een poezelig meisje in een voiture en met kloeke hand de lans naar de ringen uitstaken.

En alhoewel het begon duister te worden, misten ze niet veel. Ik weet niet of het waar is dat er sommige de ringen met de hand pakten en dan aan de lans staken; enfin, het zijn misschien commeeren die dat zeggen.

Wie zou ooit geloofd hebben dat de kaloten te Voormezele zouden feestjes inrichten voor mannenvolk en vrouwvolk? En zo dikwijls dat ze daartegen geduiveld hebben en waarvoor ze de gemeente rondgelopen en doorkruist hebben! Nu, ‘t is lijk of de mensen zeggen: als de kaloten iets doen ‘t is altijd wel om de eenvoudige reden, gelijk ze zelf zeggen, omdat wij kaloten zijn mogen wij doen wat we willen.

Maar geheel de avond ging de kat op de koorde. Ge moet weten, het kalotemuziek was daar ook. Men speelde wat polkatjes en walsen, en de jongelingen, die precies al van geen klei gemaakt en in geen kanne gekweekt en zijn, kregen goeste om een beurtje te dansen en ….. houp sa sa! Ze hadden elk een meisje vast en waren aan den draai.

Maar ….., er was maar één maar bij; ze hadden niet gerekend op Hallaert! Hij sprong toe, verbood te spelen en op een, twee, drie was het gedaan met dansen. Raad eens of de koppeltjes content waren om alzo gestoord te zijn!

Wat later, door het gedurig aangaan aangevuurd, nam de muzikant opnieuw een instrument vast en lapte een polkatje af. Niemand kon weerstaan en seffens waren allen aan de gang. Maar commandant Hallaert sprong toe en snakte met geweld het instrument vast; en paf; ‘t was gedaan.

Hij vertrok, zeggende ‘ik zal wel weten wiens instrument het is’. Hij had dan het verstand wat van kant te houden, want de jonkheden, gelijk gij denken kunt, waren niet zeer tevreden!! Ze begonnen wat luid te spreken en wat Franse ….. er door te trekken, maar hij hield zich van achter en dacht bij zichzelf; ‘de beste doven zijn deze die niet willen horen.’

Zo eindigde het feest. De pinten werden geledigd, de herberg geschuimd en de baas kon op zijn gemak naar zijn bedde optrekken.

Uit ‘Het Weekblad van Ijperen en het arrondissement’ van 22 september 1888.
www.historischekranten.be

No Comments

No comments yet. You should be kind and add one!

Leave a Reply

You can use these tags:   <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>