Romantiek op sluiterkensdag

Posted by  ivan.vanherpe@westhoek.net   in  ,      1 year ago     401 Views     Leave your thoughts  

Sluiterkensdag

De maandag was ‘t sluiterkensdag voor ‘t ongetrouwd vrouwvolk en Lietje van de Ginste zei: ‘Ik ga hier moeten scherp uit mijn ogen kijken.’

Ze was nog niet langer dan vier maanden op de Elsbosch, daar achterwaarts jaars ingebeet, op voorspraak van Mietje uit ‘De Drie Koningen’. Hoe oud, hoe schoon? Niet meer dan twintig, hoogblond maar zonder sproeten, slak en slank gelijk een wisse en een koppel ogen als kooltjes vuur.

Van als zij en Jim Taelman, de jonge boever, elkaar gezien hadden en nog niet eens elkaar bekeken hadden, was het al zo laat. ‘t Was elkaar plagen en treiteren, ruzie maken als er vreemd volk omtrent was en niet weten hoe het te zeggen als zij alleen waren.

Om zich te verhangen, zo verlangen. Woorden genoeg in Jims achterhoofd, maar hij wist van te voren dat zijn tong zou dubbel slaan als hij het wilde zeggen hoe gaarne hij naar haar keek.

De tijd moest raad en uitkomst schaffen en Jim hoopte dat het met vastenavond zou gebeuren. Daar waren redenen voor. Dan liep de winter op zijn laatste benen, ‘t was springtijd overal en Zelesta bakte wafels en tabletten. De zottigheid begon al op de zaterdag, als de boerin in slaapkamer of kelder gesloten werd.

‘Wat geef je?’ Zij was et niet naar om seffens hemel en aarde te beloven, maar als ze zag dat er geen uitbreken aan was, lei ze het hoofd in de schoot.

Ze zou voor een verandering, zoals verleden en toekomend jaar, weer eens de temper voor de wafels slaan en op de blauwe schorren van het washuis de gloeiende met gesmolten suiker, een knip boter en een takje anijs erin gekookt voor de tabletten gieten.

‘s Zondags was ‘t sluiterkensdag voor de boer. Die maakte er zoveel spel niet van. ‘t Was hem bekend van te voren, terwijl hij in de slaapkamer zijn beste kleren aandeed, dat zij de deur zouden sluiten en omdat hij in de kerk niet te laat zou komen, vroeg hij wat zij gaarne hadden.

‘t Was eigenlijk een ontgoocheling dat hij zo gemakkelijk toegaf en omdat hij geen trouw in te veel verbeelding had, aangezien er al onverstand genoeg op de wereld was, bracht hij van Fiel de bakkers rechtover de kerk een grote papieren zak makarons mee.

‘Verdeel en eet!’ Maar de maandag was ‘t andere peper en zout en zonder ruiten of muiten speelden ze allemaal op ‘t zelfde zeven om Lietje in ‘t garen te jagen.

‘t Was ‘s noens aan tafel dat Zelesta zei: ‘ Ik peize dat het tijd wordt om de lakens op Jims bed te verversen. Wij gaan de naaste weke de grote waste slaan.’

‘Ik zal ‘t seffens doen om ‘t niet te vergeten’, beloofde Lietje en alsof ze kiekonnozel geworden was, trok ze met een koppel lakens op haar schoon kopje naar de paardenstal, zodra ze in ‘t washuis het tafelgerief afgewassen had.

Ondersaagd klom ze de steiger op en ze was ginder hoog boven de paarden en hun rostelen bezig met Jims bed te verversen, ze murmureerde er zelfs bij dat ‘t mannevolk alles vuil maakt waar ‘t zijn poten naar uitsteekt, toen Jim met de knaap en de poester achter zijn gat, vierklauwens in de stal kwam gelopen, de valdeur van de zolder neerliet en vergrendelde, zodat Lietje, dat dom jong gevangen zat. En Zelesta kwam ook achter gedrenteld, want zij zag dat gaarne als jonge mensen jonge manieren hadden.

‘Wat geef je?’ ‘Geen roste duit! Ga je dood van te verwateren zoveel te beter, het zal een schone vernetting zijn.’

De deur bleef gesloten en ‘t zoldervenster toe. Tieren en verdreigen maakt blijkbaar geen indruk op dat meisejong van de Ginste. Ze zweeg als vermoord en de sluiters stonden naar omhoog te gapen met hun mond vol tanden. ‘t Werd intussen hoog tijd om met de paarden naar ‘t land te trekken, voor de knaap om de lochting om te delven en voor de koeier om beten te snijden voor zijn koeien.

‘Wat geef je?’

De muren zwegen en had Jim gedurfd, hij zou op de zolder klimmen, Lietje in zijn armen snokken en dwingen haar bek open te doen, maar kwestie van zich niet belachelijk te maken, hij durfde die stoutigheid niet aan. ‘t Was niet zeker dat ze, in plaats van een pieper, hem geen flitter op zijn kaak zou geven.

Elk trok al een kant naar zijn werk. Lietje zou vanzelf tot inkeer komen, als ze het te koud kreeg op haar zolder. Maar de knaap zag dat nog niet zo gauw gebeuren.

‘Ze gaat in je bed kruipen Jim’, gekte hij, ‘en vanavond mag je in de stromijt slapen.’ Ze waren als betingeld tot het getij om was en zij tegen de vieren naar het hof kwamen om te eten. De koeier zei dat ze zijn kop mochten afdoen als hij loog: hij had haar gezien noch gehoord. De valdeur lag neer, het zoldervenster bleef toe als een pot.

De knaap riep, de boever riep, de poester riep en omdat er geen antwoord kwam, begon Jim van angst te beven als een patrijshond.

‘t Mocht al zijn wat het wilde, hij hield het niet langer uit. Hij naar boven. Zijn bed was opgemaakt, maar van Lietje spoor noch lucht. Het kon niet anders of zij moest door het zoldergat op de messing gesprongen zijn en daarna het slagvenster met een lange pers toegestoken hebben. Maar in welk een hol of gat zat ze nu verdoken en waarom deed ze zulke dommigheden?

‘t Zijn nog korte dagen in februari en de avond viel gelijk een steen. Het zou regenen, de pauw riep het, die op de schuurnok naar de hemel stond te loeren. Jim liep rond gelijk een verdoemde ziel en toen hij op ‘t achterhof tenden raad in ‘t sjezekot ging, zag hij dat meisejong daar feestelijk in ‘t rijtuig zitten.

‘Maar om de liefde Gods’, zei hij, ‘wat toeren zijn dat?’

‘Dat gaat je niet aan’, dreigde ze, ‘en als jij niets geeft, blijf ik hier zitten.’

‘Dat is de verkeerde wereld!’ Hij had het nog niet geheel uitgesproken of ze vloog met zulk een gurze in zijn armen dat hij bijna door zijn knieën stuikte. ‘Hoeveel zij je wel waard?’, tinste zij, ‘dat je mij niet kunt vinden?’

‘Maar heb ik je niet?’ En hij drukte haar tegen zijn hart en zij voelde het kloppen alsof er met een boothamer op geslagen werd.

‘t Elsboschmannetje in ‘t Manneke uit de Mane’ van 1981

No Comments

No comments yet. You should be kind and add one!

Leave a Reply

You can use these tags:   <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>