Romtje, een klein vernukkeld wuuvetje

Posted by  ivan.vanherpe@westhoek.net   in  , ,      2 years ago     470 Views     Leave your thoughts  

Dat was een wuuvetje, Romanie Breyne, Romtje, Dat was een klein vernukkeld wuuvetje die alzo altijd hele nachten op straat zat. Iedereen was daar benauwd van. Als ze sprak, ze kon niet klappen lijk een ander, dat was lijk ‘albolalbelal’ dat zij zei.

Nu, Sylvère Vierstraete, die ging altijd naar Kemmel en Reningelst achter hele voeren konijnen. Dat was in de jaren vijfentwintig dat ze zoveel konijnen sloegen voor Engeland. Romtje stond daar altijd in de straat waar dat het Duits kerkhof was als ge naar ‘Sebastëpol’gaat.

Ze stond altijd aan dat poortje van dat Duits kerkhof. En van als dat paard daar kwam aan dat Duits kerkhof, ‘t kon geen weg neer en ‘t zweet liep van hem, tot als Sylvère erop sloeg en dat zij zich omdraaide en rulde : ‘Emmemne’ en naar huis ging. Toen kon dat paard weer voort. Sylvère was daar eindelijks benauwd van.

Almeteenkeer als Sylvère ‘t hof komt opgereden, dat was een andere keer, ik was daar om konijnen te slaan, ik mag dat zeggen, ik heb dat gezien, Sylvère springt van zijn kar : ‘kijkt een keer, kijkt een keer’, zegt hij. We springen buiten en we zien een hele bende hondjes, zwart en wit, die daar alzo lopen. Ze liepen juist op de plaats waar dat hij inreed en een beetje later we zagen niets meer. ‘t Was almeteenkeer allemaal weg. Dat was door Romtje. Ze had verschrikkelijk veel boeken. De pastoor heeft ze al opgehaald.

No Comments

No comments yet. You should be kind and add one!

Leave a Reply

You can use these tags:   <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>