Sophie: een honderdjarige in Poperinge

Posted by  ivan.vanherpe@westhoek.net   in       1 year ago     644 Views     Leave your thoughts  

Oud zijn en gezond zijn is een dubbele schat! En indien oude dingen klemmen in weerde, ons spreken van ’t verleden en ons duurbaar zijn, hoe meer nog moet men eerbied en genegenheid hebben voor de hoge jaren van de mens.

Die oudjes, die honderdjarige die men hier en daar ontmoet, het zijn waarlijk uitzonderingen, en deze die nog genieten van geheugen en verstand, zij zijn als oude boeken die men doorbladert en waar men somtijds zo belangrijke en aangename bladzijden te lezen vindt.

Hier in Poperinge hebben we het geluk een vrouw te bezitten die in januari aanstaande de gezegende ouderdom van 99 jaren zal bereiken. Gij ziet ze hier bezig aan de hommelpluk, zij heeft het dit jaar verschillende dagen gedaan, altijd blijmoedig, rap en welgezind.

100jaar

Deze vrouw, genaamd Sophie Sohier, is geboren te Poperinge den 25 januari 1812 en is in volle gezondheid; gezicht, gehoor en geheugen, alles is even goed, dank aan God en aan de goede zorgen en de grote genegenheid waarvan zij omringd is. Zij vertelt graag graag van haar jeugd: toen zij 6 jaren oud was ging zij wonen naar Cappel (bij Belle) bij haar meter, waar men toen een priester gedurende 3 maanden verdoken hield en die daar in het geheim zijn heilig ministerie moest uitoefenen.

Als zij 23 jaren oud was, ging zij het huwelijk aan met Ludovicus Boidin en kwam zich vestigen in het huis dat zij nu nog bewoont, bij de Sperre, op de Brabanthoek. Hun huwelijk werd gezegend met een kroon van 12 kinderen, waarvan 8 zeer jong zijn ten hemel gevaren. Drie kinders zijn bij moeder gebleven: Severin, 70 jaar; Louis, 65 jaar; Silvie, 55 jaar; Catherine, 68 jaar, is getrouwd met Ch. Bultheel, wonende over de Graeve Molen. Zij hebben 6 kinders en menige kleinkinders.

Sedert 48 jaren is Sophie weduwe en geniet nog bij haar kinders een zeer gelukkig leven. In 1883 heeft zij voor de laatste maal haar Paasplicht volbracht in O.L.V.-kerk en sedert is zij ten huize bediend.

Wij bezochten haar deze week en spraken haar onder andere van deze buitengewone droge zomer, maar zij zegde: ‘in de jaren 50 was het veel erger nog; al het volk van de Brabanthoek moest naar Poperinge-stad om water te halen.’

Droe oorlogen heeft zij weten ontstaan en eens de Franse troepen door onze streken weten trekken. Daar ten die tijde alles in bos beplant was, gingen zij deze in om zich te verduiken. Ze is nog met vrees bevangen als zij eraan denkt.

Over 5 jaren is ze erg ziek geweest, 7 maanden in bed moeten blijven en 2 maal berecht geweest. Maar zij heeft nieuwe pacht gemaakt en is nu goed en wel te pas. Ze zegde ons al lachen en een snuifje nemen; ‘jamaar, ze hebben me nog niet vast!’.

Nog nooit had haar portret gemaakt geweest voor dat wij het deden en toe wij nu bij ons laatste bezoek aan de vrouw haar eigen portret aanboden, bezag zij dat geheel verwonderd maar toch met voldoening, zeggende: ‘de wereld is toch veranderd bij overtijd’. Een grote waarheid.

Hopen we dus dat God haar nog de gezondheid zal bewaren opdat wij haar honderjarig jubilee zouden mogen vieren! Jammer dat het in de winter zal passen. Zou men dat aanstaande zomer niet kunnen vieren?

Nu, God leeft die ’t al geeft

Leve Sophie, leve de negen-en-negentigjarige!

Uit ‘De Poperinghenaar’ van 1911 – www.historischekranten.be

Of Sophie effectief ook haar 100 jaar bereikt heeft, vond ik bevestigd in onderstaande website met nog een extra foto van de kranige dame.

Een honderdjarige Sohier.

Op 12 januari 1913 is Sophie Sohier, wonende in de Dasdreef in Poperinge 100 jaar geworden. Merkwaardig is dat ze aan de ouderdom van 99 jaar en 8 maanden, in september 1912 nog in het hommelhof ( hopveld) zat en wat hop plukte voor de fotograaf.

100jaarB

Het was de eerste keer dat ze een foto van zich zelf zag en uitte daarbij de bedenking:’Wat is de wereld toch veel veranderd bij vroeger’.

Aan de ouderdom van 100 jaar woog ze ook precies 100 kilo . Om de honderdjarige te vieren was er in Poperinge een groot feest opgezet nl. een plechtige dankmis in de Onze Lieve Vrouwekerk en daarna een huldebanket in de zaal ‘Het Hof van Commerce’.

Maar de lokale gemeentepolitiek heeft daar stokken in de wielen gestoken, niet omdat Sophie niet wou, maar omdat de katholieke partij veel geld geboden had aan Sophie om er niet heen te gaan en die partij de publiciteit van het eeuwfeest niet gunde aan de liberale meerderheid. Sophie die het heel haar leven niet breed gehad had, hapte toe en bleef thuis onder voorwendsel dat ze ziek was.

De familie ging wel naar de mis en naar het banket maar het was een feest in sourdine. Daarover is een uitgebreid artikel verschenen in ‘ De Poperinghenaar’, het lokale weekblad.Ze heeft geleefd tot 102 en een half jaar en is al het liedje van’ De Voerman’ zingende in haar bed, in het gezelschap van enkele buren, plotseling heengegaan.

Enkele spreuken van Sophie: ”God leeft die ’t al geeft en boter en melk de koeien geven het”. “God schept de dag en de boer de pap” en “Een koe is armoe”.

Herkomst : Hendrick Sohier

http://www.sohiers.net/Een%20honderdjarige.htm

No Comments

No comments yet. You should be kind and add one!

Leave a Reply

You can use these tags:   <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>