Toegevingen in het huishouden

Posted by  ivan.vanherpe@westhoek.net   in       1 year ago     351 Views     Leave your thoughts  

Jonge lieden die in de echt willen treden, denkt wel na over dit: het is dat het huwelijk, voor elk van de echtgenoten de verzaking meesleept van een gedeelte van zijn vrije wil en hem noodzakelijk plaatst onder het gebied van de toegevingen.

Gewoonlijk gebeurt de oplossing der moeilijkheden stilaan. Mevrouw zal de geur van tabak eerst dulden, maar later zelfs graag rieken indien haar man een roker is. Mijnheer zal wel verdragen dat zijn vrouw zich enige tijd, die hem eerst te lang scheen, met haar opschik bezig houdt.

De wederzijdse genegenheid baart deze mirakels voor wat betreft de duizenden verschillende opvattingen van de karakters, die soms van het eerste uur enige wolken in de vlekkeloze hemel van de wittebroodsweken te voorschijn roepen.

Maar het gaat er dikwijls heel anders aan toe op hun punt van beginsel. Zo kende ik mensen die zich aldus uitlieten; ‘Ik, ik zou nooit toelaten dat mijn vrouw ter kerke gaat.’ En de jonge meisjes zeiden: ‘ik, ik wil niet dat mijn man één voet in ’t koffiehuis zet.’

Hoor eens hier en laat ons eens redeneren! Gij, Meneer, gij hoort geen mis en dat is uw recht. Maar ik denk dat het buiten uw bedoeling is dat recht, dat u uitsluitend alleen aangaat te veranderen in een voorrecht van gewelddadige opperheerschappij tegenover een vrouw wier innerlijke overtuiging, alles welbeschouwd, even eerbiedwaardig is dan de uwe!

Wat u betreft mevrouw,uw verwaandheid van aan uw echtgenoot het bezoeken van een koffiehuis te verbieden met met hetzelfde verwijt van dwingelandij te la ken.

Er zijn, denkt er goed over na, gewoonten waarvan men zich nimmer ontmaakt. Het koffiehuis is er zo een. Indien uw man geen herbergpilaar is (in welk geval gij ongelijk zoudt hebben om met hem getrouwd te zijn), waarom hem dan zijn dagelijks pintje of dominopartij ontzeggen?

Onschuldig verzet dat misschien de enige band nog voorstelt tussen zijn leven als vrijgezel en dat van gehuwd man en dank waaraan gij hem glimlachend en gelukkig weerziet, tevreden over uw toestemming.

Ver van u de beginselen, die het geweten dwingen, tracht elkaar te verstaan jonge echtgenoten. Er is niets lelijker en gekker dan iemand die te paard springt voor zijn beginselen, ten einde zijn wil aan anderen op te dringen.

En als gij mij zegt dat ik in de hierboven aangehaalde voorbeelden de moeilijkheid oplos door drogredenen, zal ik u antwoorden dat en ene manier van oplossen de andere waard is, wel te verstaan wanneer ze allebei voeren tot de voor alles gewenste zaak; overeenkomen en gelukkig zijn.

Gabrielle Cavellier in ‘De Poperinghenaar’ van 1908 – www.historischekranten.be –

No Comments

No comments yet. You should be kind and add one!

Leave a Reply

You can use these tags:   <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>