Toen de veugels nog konden klappen

Posted by  ivan.vanherpe@westhoek.net   in  ,      5 days ago     71 Views     Leave your thoughts  

Verhaaltjes uit Caestre en Capellebrouck

De duivel pavey

Over veele jaeren der was a boer die snavens loate, loate, hadde bluiven drinken. En hadde a wagen méé die èloan wos; en hè moeste duer an slegte stroate passeeren, en ’t wos donker, donker lyk an hoven.

Osten a lylje a reen hadde ol roazen, hè rogte versteld. Hè beguude toun u te zweeren, en te wenscben, seggende dat den duivel dae olleene d’ruit èrogte hadde, en datten dae wilde an pavey h’en. Hè wos nog beezig mè spreeken osser a grooten heere by nem kam ts, en vroeg wuk datten u wilde.

Den duivel zey (dien heere, wos den duivel) datten tegen s’an’herdags a pavey gounk zyn ossen wilde teeken om d’eesten an nem te zyn die d’rover zou gaen; de boer teekede, en satan verdwyn.

S’an’herdags ’t volk wos stief verouwert van dae zoo an scboone route te zien; mae den boer, hè was verleegen, en gink te rade by den paster die zei datten zyn hond eest moste d’rover yagen.

De boer dei dat, en den duivel ziende datten moa de ziele van an bond en hadde, wos zoo verbitterd, datten regtuyt de pavey dastweerde. Me vinkt nu nog koschie-steens die over èbleven zyn van die pavey.

Van den tyd os de veugels konden klappen.

De krosien en d’hoasters woaren wit, en de kwakkels hadden an lan’hen steert; den gasgroenynkel hiel herberge. De kroaie, den hoaster en den kwakkel gyn’hen om an pinte. Ze bleven tot s’navens; ze dronken ol de gasgroenynkels bier, en ze n’badden gee geld om nulder gelag te betaelen. Den gasgroenynkel wilde ze sloan; moa de kroaie vloog deur ’t kaff’oor en z’is swoart èbleven van de roustegalle.

Den hoaster sloeg boven de schouwe; en is ètakt èbleven van de roustegalle die op nem èvlogen is. Den kwakkel die nie en kende hooge vliegen, kroop deure ’t gootegat; en den gasgroenynkel tor op ze steert, en ze steert kwaem uyt. Den gasgroeoynkel die wos olleene in zyn buys, riep oltyd: Geld van me bier ! Geld van me bier!

En dan nog een rijmpje uit Capellebrouck

Ju, te ko, te peeretje,
Te Cassel om a steeretje;
t’Yper om azyl
Isser t’Yper geene,
Goat van doa noa Meenen.
Is’t te Meenen goe koop,
Brynckt er mee fe ses stoop.
Peeretje wei ye wot zeere goan loopen.
‘k Zaie a bakje vul haver koopen
’t Peeretje liep den dryf den draf;
En ’t en hadde moar a bakje vul kaf.

Uit ‘Quelques recherches sur le dialecte Flamand de France’ van E. De Coussemaker (gepubliceerd in 1859)

No Comments

No comments yet. You should be kind and add one!

Leave a Reply

You can use these tags:   <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>