De wouden van Vlaanderen

Posted by  info@dekroniekenvandewesthoek.be   in  ,      9 years ago     4662 Views     Leave your thoughts  

De Wouden van Vlaanderen – hun ontstaan en hun verdwijnen

Wij moeten vooreerst vier natuurlijke streken onderscheiden in Vlaanderen. Eerst de kustvlakte met de monding in de Schelde waar er zich, van in de voorhistorische tijden, nooit uitgestrekte bossen hebben kunnen vormen, ten gevolge van de natuur van de grond, die ten dele nat en moerassig was, ten dele uit droge zandheuvels bestond.

Ten tweede, de zandstreken buiten de kustvlakte, waar er zich , ter oorzaak van de droge grond, niets anders kon ontwikkelen dan struikgewas en sparrenbossen; het waren dus heiden.

Een derde streek waren de valleien van de belangrijke rivieren waar de bossen zich niet konden vormen zover als de periodieke overstromingen zich uitstrekten. In zulke streek kunnen de meeste van ozne boomsoorten zich niet ontwikkelen.

Eindelijk, de vierde streek, het houtland, genomen in de breedste zin. Dat is de streek waar de natuur van de grond aan al onze boomsoorten toelaat zich weelderig te ontwikkelen. Aangezien het klimaat, dat deze oerwouden toeliet zich zo gunstig te ontwikkelen, heden in Vlaanderen nog bestaat, moeten wij elders de oorzaken zoeken waardoor deze wouden verdwenen zijn.

Het is sedert het tweede steentijdvak of neolithicum, dat al de tegenwoordige boomsoorten hier reeds groeiden, en dat het klimaat maar weinig of niets veranderd is: het is sedertdien dat onze oerwouden zich ontwikkeld hebben. Welnu, het is ongeveer vierduizend jaar dat het neolithicum in ons land geëindigd is. In deze oerwouden woonden herten, reebokken, everzwijnen, wolven, vossen. Ook nog bruine beren tot in de 10de eeuw.

Elanden nog ten tijde van de Romeinse verovering; de urus (Bos primigenius) tot in de 12de eeuw. De Europese bizon, sedert lang hier verdwenen, leeft nog onder bescherming in de wouden van Littouwen. Het is in dezelfde wouden dat de voorouders van de boskanters leefden, zowel in het bos van Houthulst als elders, waar men veel stenen alaam gevonden heeft, zoals schrappers, pijlsplitsen en gepolijste bijlen.

In de droge zomers reisden zij zelf in de kustvlakte, waar wij ook hun stenen alaam teruggevonden  hebben in de ondergrond, en namelijk in de deringlagen. Alhoewel zij er nooit gewoond hebben, kwamen zij daar het waterwild jagen, en verloren er soms hun stenen alaam in de moerassen.

Gedurende hetzelfde tijdperk was de kustvlakte een uitgestrekte heide, doorzaaid met moerassige plekken, waar de dering zich vormde. Rond deze moerassen groeiden vooral elzen, berken en kruipwilgen. Hoger, in de zandduinen, groeiden eiken, sparrenbomen en nog berken en kruipwilgen, en vormden daar kleine bossen zoals we hierboven reeds zegden.

Deze kustvlakte was, zoals nu, ten oosten begrensd door het huidige houtland: ten westen door de zeekust. Maar de kust lag dan meer dan tine kilometer verder in zee dan nu. Heden schommelt de breedte van de kustvlakte, buiten de Ijzermonding, tussen acht en tien kilometer; dan was de gemiddelde breedte dus twintig kilometer.

This cialis 20 mg also shows the effects in an hour of intercourse and the effect remains active up to 5 to 6 hours. Request For TOC@ Acai Berry Market: Region Wise OutlookGeographically, the acai berry market is segmented into seven buy viagra wholesale amerikabulteni.com regions which are ; North America, Latin America, Western Europe, Eastern Europe, Japan, Asia Pacific Excluding Japan (APEJ), and Middle East and Africa (MEA) and Japan. In this context, we have brought forward some points thought about this free generic cialis to be followed while its consumption. However, since every drug has its side effects, this blue pill has too. cheap tadalafil

In de historische tijden spreekt men nog menigmaal van onze wouden. Volgens de Romeinse schrijvers, Julius Caesar en vooral Plinius, vond men in onze wouden de eiken en beuken, berken, wilgen, olmen, sparren, larken, hazelaars, iepen en buksbomen. Later, in de 7de eeuw, vinden wij nog de wouden vermeld in sommige heiligenlevens, namelijk in het leven van Sint Bavo van Gent, waarin er sprake is van een eindeloos woud, een uitgestrekte wildernis, dik begroeid met bomen, gelegen tussen Gent en Torhout (Acta Sanctorum I-II).

Volgens een handschrift uit de 8ste eeuw van de abdij van St.-Bertinus van Poperinge, zien wij dat dit woud zich uitstrekte tot aan Roksem (Hrocksahem). Men spreekt in een akte van 770 van Roksem als gelegen zijnde in het woud van Herwald (constructa in Heraldo luco). In het cartularium van Lodewijk van Male, spreekt met van het woud van Houthulst.

Verscheidene oude schrijvers vermelden de grote bossen: Meyerus in 1531 spreekt van de grote bossen van Vlaanderen waarin herten leefden. Sanderus (1642) sprekende van het bos van Houthulst zegt: ‘Sita est in magna sylva regis, dicta het busch van Outhulst’. P. Heinderycx, in een handschrift van rond 1680, spreekt van de schone bossen van Veurnambacht, waar er eiken, olmen, iepen, wilgen, essen, abelen en populieren groeiden.

Hij spreekt verder nog over het groot bos gelegen bij Woesten, genaamd ‘de woestyne van Reninghe, die een ware wildernisse was’. Er waren nog grote bossen bij Westvleteren, Krombeke en Poperinge, die door Montarius, abt van de abdij van Sithiu (Sint-Omer) aangekocht werden.

In een handschrift van 1793, uit het archief van de Noordwateringen van Veurne, worden de volgende bossen nog vermeld met hun oppervlakte: Proven 190 hectaren, Westvleteren 363 ha, Oostvleteren 64 ha, Reninge 108 ha, Hoogstade 5 ha, Pollinckhove 99 aren, Oeren 65 aren.

Verscheidene schrijvers spreken over dieren die enkel in grote bossen leven. Smallegange, in 1696, sprekende over de wilde dieren die onze streek bewoonden, vernoemt de herten en wilde zwijnen. Van de 15de tot de 18de eeuw leefden er wolven in het bos van Houthulst, van Wijnendale en van Torhout. Bij Beernem leefden er wilde zwijnen, vossen en wolven tot in de 18de eeuw.

Zelfs langs de kust, aan de scheiding van duinen en polder, waren er bossen; tot zelfs in de duinen waarin wolven, wilde zwijnen en herten leefden, nog in 1682. P. Heinderycx zegt dat er in Veurnambacht, in 1587, zoveel wolven waren dat men niet gerust langs de wegen kon reizen. Volgens het archief van Veurne (De Potter), werden er nog in de 16de eeuw beloningen gegeven voor het doden van wolven en wilde zwijnen.

De landkaarten van de 16de tot de 19de eeuw tonen ons ook veel belangrijke bossen overal verspreid in Vlaanderen.

…… wordt vervolgd……..

Uit Biekorf van 1946

Vlaamse geschiedenis zoals je die nog nooit beleefd hebt!

No Comments

No comments yet. You should be kind and add one!

Leave a Reply

You can use these tags:   <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>