Anno 1910, begin juni, was het in Elverdinge wat te zeggen van het verhuizen. Camiel Lozie ging in het huis van Julie van ’t Zaagske zaliger; Edmond Herman in het huis van Camiel Lozie; Gusta Vermeulen ging met haar man in het huis van Hector Lowagie die sedert hij weduwnaar was terug bij zijn ouders woonde.
Auguste Billiet keerde terug naar de Boulevard de la Boule waar hij nog gewoond had. Edmond Herman’s dochter die te Oostvleteren woonde kwam in haar vaders huis. Edmond D’hoere ging naar Woesten om daar herberg te houden in de garde’s huis.
De weduwe Camerlynck die in de helft van Placide Nevejan’s huis woonde was naar ’t Hoekje bij Ieper gaan wonen. Romanie Baes ging rentieren in haar huis waar Odile Lanssens gewoond had.
Marie Baes trouwde deze week met een vlaskoopman en ging naar Bissegem bij Kortrijk wonen. Delina Derycke trouwde met Henri Baes en werd bazin in het Wethuis. Dat er nog wat in mijn gedacht kwamen, ik zou er nog noemen. En er waren er nog vlugge! Later zoudt ge het wel vernemen. Er waren ook twee schreeuwers thuisgekomen; één bij Désiré Gruwier en één bij Hector Lacante.
En het zou er gaan luiden want ze woonden aan het einde van de Steenen Molen. Jeroom Tily, de knecht van de schoenmaker die voor enige weken getrouwd was met de weduwe Deman had vrijdag zijn rechterhand in de dorsmachine laten draaien. Er was niets gebroken, maar al het vel en vlees was weg. Er was hoop van genezen.
–
Uit de krant van 1910 – www.historischekranten.be –
