’t Is stille waar dat het nooit en waait, maar toen Nas van Sarels dien ene keer met een stuk in zijn botten thuis was gekomen, dan had zijn Zenobie er warempel een orkaan van gemaakt, lijk over een week of vier die zaterdagavond.
” ’t Goat alhier in en ’t komt oldoar uut” en men wijst op de oren,
“E gebaart van Ko” – Hij veinst uw vraag niet te horen.
De velden zijn begroeid,
met kollebloemen. Rood.
Ze staren me aan.
Vurig met barstende botten die schreeuwen van pijn.
Met tinten van bloed die zich taai en moeizaam openen
en daarna weer wegvloeien tot de dood.
Venerabilis Beda heet April Eostur monath en Karel de Grote Ostur manoth, Ostar monath; Oostermaand of Ostermaand zei men eertijds in Vlaanderen, en Ostara dat was de voorjaarszon, die men als een godin aanzag. Het is wonderlijk hoe dat heidens woord in Engeland nu gebruikt wordt om Pasen te betekenen: Easter zeggen ze en, ‘happy Easter!’, ‘zalig Pasen’!