Je ploegt enje plant, je zoait enje moait,
’n tyd knoagt an jun leven ol buten en ol binn’n
Karel den Draaier Trezige uit de Kaffiereke was al veertig jaar weeuwe van Karel en ’ten had nog nooit in haar zin gekomen van te hertrouwen, en lijk of dat er niets eeuwig duurt, de dag kwam dat ze dood ging.