Mijn beste lezers en lezeresjes, wat vliegt de tijd toch pijlsnel vooruit. Nog rapper dan een sneltrein! En zeggen dat we terug in de herfst zitten, de tijd van de vallende bladeren en de lekkende neuzen. De tijd waarin moeder de vrouw ’s avonds begint met een warme pull-over te breien voor de komende winter. In mijn huishouden zitten ze allemaal met een verkoudheid, de neusdoeken, gaan ne gang
Geneesmiddel voor een langdurige en halsstarrige verkoudheid die uit de koude ontstaat. Men moet verscheidene keren kort op elkaar purgeren, hetzij met Manna of met siroop van rozen of met aloë of agaric-pilletjes. Of neem de wortels van de wilde wingerd, snijd ze in dunne schijfjes en laat ze koken in de olie van olijven tot ze weer droog geworden zijn.
Tegen ZWEREN gebruikt men twee stukjes look. In fijne schijfjes gesneden plaatst men deze in een bierglas, voegt er bruine suiker aan toe, dekt het glas af en laat alles gisten. Men giet er vervolgens twee druppelglazen cognac over, de rest wordt aangelengd met water. Het aldus bekomen vocht drinkt men ’s morgens op een ‘nuchtere maag’. Men gebruikt ook gedroogde stokrozen, welke met een snede brood en een klont boter klaar worden gemaakt. Het bekomen produkt plaatst men tussen twee doekjes op de wonde.