‘De volksgeneeskunde is zo oud als de mensheid, zij spruit voort uit het ingeboren streven naar zelfbehoud. De eerste vorm van geneeskunde was deze waarin de mens zijn heil zocht in geneesmiddelen, die hij meende te vinden in de natuur en in de bovennatuur, in het bijgeloof.
WRATTEN EN WORTEN verwijdert men door gebruik te maken van het sap van een melkplant met kleine blaadjes, welke men op een kerkhof plukt. Na twee dagen zijn de wratten verdwenen. Men wrijft de wrat ook in met een stuk varkenshuid, deze brok stopt men dan in de grond. Wanneer de huid is opgeteerd, is de wrat verdwenen.
Over ziekten en remedies uit de goeie oude tijd … De tijden zijn veranderd: industrialisatie en techniek hebben welvaart en voorspoed gebracht. “’t Geliekt aan ’t zelfde nie meer” zuchten bejaarde mensen. Inderdaad, twee wereldoorlogen en moderne technieken hebben zo grondig onze samenleving door elkaar gehaald, dat de oudste generaties hun draai niet meer vinden. Dat verneemt men precies wanneer generatiegenoten bij elkaar zitten te keuvelen over hun tijd en hun miseries.
Een vrouw kan de koorts kwijt geraken door haar kouseband aan een boom of aan het traliewerk van een kapel te binden en dan zonder omzien op de loop te gaan (de koorts afbinden).
Tegen ZWEREN gebruikt men twee stukjes look. In fijne schijfjes gesneden plaatst men deze in een bierglas, voegt er bruine suiker aan toe, dekt het glas af en laat alles gisten. Men giet er vervolgens twee druppelglazen cognac over, de rest wordt aangelengd met water. Het aldus bekomen vocht drinkt men ’s morgens op een ‘nuchtere maag’. Men gebruikt ook gedroogde stokrozen, welke met een snede brood en een klont boter klaar worden gemaakt. Het bekomen produkt plaatst men tussen twee doekjes op de wonde.