We vervoegen de jaarboeken van Veurne die het hebben over het jaar 137. Keizer Adrianus […]
Na de verschijning van ‘eener sterre met eenen steert’ in 874 en andere voortekens van plagen wordt datzelfde jaar verschroeiend droog en onmenselijk heet waardoor het graan op de akkers er totaal opgedroogd bij ligt. Er breekt een nooitgeziene sprinkhanenplaag uit. Precies de achtste plaag van de farao.
Diksmuide. Ijzer. Noordzee. Pagus Iseretius. Het oord raakt duizend jaar terug stilaan bekend als ‘Dicasmutha’, ‘Dicasmut’, ‘Dicimuda’, ‘Diquemude’, ‘Disquemue’, ‘Dicimut’. Uiteindelijk wordt het ‘Dixmude’. Pas veel later zullen de mensen spreken over ‘Diksmuide’. Maar daar zijn we nog lang niet aangekomen. In de tiende eeuw is Dicasmutha eigenlijk niet veel meer dan gehucht met een kapel die afhangt van de Sint-Niklaaskerk van Eessen.
Alveringem is een van de oudste prochien daar men memorie af vindt. Hier heeft gewoond in het jaar 670 een rijke en zeer machtige ridder, genaamd Adalfridus de welke was zoon van Liederijk De Buk, eerste forestier van Vlaanderen, en was heer van Alveringem en gebieder van alle landen van daar omtrent.