Je plakt ’t hoope van de leugens
Viere die los staan en een die wikkelt (hij is niet helemaal normaal)
Steekt joene kop in een zak en bedankt de weireld
’t Is krotte met striepen
’t Is ol butter oan de golge èplakt.
Hebben is hebben en krygen is de kunste.
’t Is ol moeyelyk oude aepen te leeren greezen.
Ol hout en is gè tummerhout.
Olle boate halpt, zei de muis, en hè piste in de zee.