13 februari 1572. Wat een nacht hebben we toch achter de rug! De sneeuwstorm die […]
Anno 1914, op de 1ste augustus, zaterdag. Om 4u30 ’s morgens werd er gebeld. Het […]
Mijn vader werd geboren te Zonnebeke in 1844. Hij ging naar school, als men dit zo mocht noemen, tot aan zijn elf jaren. Dus tot na zijn eerste communie. Hij kon dan een weinig in de gazet lezen en wat schrijven zoals men sprak.
Deze week botste ik toevallig op onderstaande tekst van Stijn Streuvels, geboren in Heule in het jaar 1871. De verhalen over zijn kindertijd moeten dus herinneringen zijn aan de tijd voor het jaar 1900. Mijn pet af voor de stijl en de warme nostalgie die hij in onderstaande tekst neerschrijft.
Der zijn ossan oortjes aan d’n anderen kant van de meur.
‘T is nie gemakkelijk om ol joen vingers even lank te maken.
Geen goe memorie? Probeert een keer etwot te vergeten!
Gierigoards zijn gin plezante menschen, maar wel plezante voorouders.
Waar dat Mauprez daar woont, ’t was ’s avonds, je ging daar binnen. Je vroeg als de boer thuis was. ‘Jaa’j, zei de boerinne. ‘Weet je gij dat je schoonzeune dood is?’ vroeg Pollet.
We hebben allemaal onze eigen tijd op aarde. Ofwel zijn we nu volop aan de gang met ons leven, ofwel is dat al voorbij. De generaties komen en gaan. Van vader en moeder op zoon of dochter. Ze veranderen al sinds mensenheugenis zowat om de 25 jaar. Elke 25 jaar staat nieuw jong geweld klaar om de fakkel over te nemen en een stuk leven voor zich te maken. Het resultaat van al die voorbije generaties noemen we ‘geschiedenis’. Wat is er allemaal geschied in die vele vorige levens?