Als een oase van ingetogen stilte aan en uitkant van een ingesluimerde stad, lag voor de oorlog, te Diksmuide, het begijnhof in de vorm van een driehoek, wiens toppunt, het eeuwenoude kerkje met spitsen gevel en bevallig torentje, naar beide zijkanten uitliep in een rij witgekalkte huisjes uit de zes- en zeventiende eeuwen.
De burggraaf van Dixmude is een diepgelovig man. In die tijd geloven de mensen er rotsvast in dat ze met de schenking van geld en voordelen hun hemel kunnen kopen. Diederik VIII van Dixmude doet in elk geval flink zijn best.