Alreeds ben ik het geware: ‘k zal moeten beginnen met uitleg te geven deur ‘k zie er als meer al eene, die zijne oogen wagenwijd opentrekt, als hij ’t opschrift leest. Als de hommel geplukt is, ze en kan niet groene blijven, en daarom voert men ze naar de keete om er gedroogd te worden.
Zekere avond ging een molenaar uit Veurne slapen. Op zijn molen stonden drie ongemalen zakken koren en er lag een pakje boterhammen bij die hij niet had opgegeten wegens buikpijn. Toen hij ’s anderendaags op de molen kwam, vond hij de drie zakken gemalen en het brood verdwenen.
De volgende dag reed ik over de kam, deels met de tank, en nooit zal ik de aanblik vergeten. Ik herinner mij zo goed hoe ik, bij het betreden van een betonnen schuilplaats nabij Spanbroeken, onze grootste trechter, er vier Duitse officieren vond om tafel gezeten – allen dood – getroffen door de weerslag. Zij hadden kunnen bezig zijn met bridge te spelen. Het was een akelig zicht – geen van hen had enige verwonding.