In het jaar 1119 verklaart Lodewijk de Dikke de oorlog aan koning Hendrik I van […]
Die kwaal, die hedendaagse pest, is de achterklap of langtongerij, en de bespiederij. De tong, dat werktuig dat ons door onze schepper geschonken werd, en waarmee we ons boven de redeloze dieren kunnen verheffen om onze gewaarwordingen aan anderen mee te delen, om onze gedachten aan vrienden en kennissen, ja aan familieleden bekend te maken, ja dat edel zintuig wordt maar al te vaak en al te dikwijls benuttigd om de faam en de faam en de goede en eerlijke naam van onze naasten te bezwadderen en door het slijk en de modder te sleuren.
Arnulf de Bevere komt in 940 naar Vlaanderen
In Vlaanderen kan hij zich thuis voelen. Vlaamse graaf Arnulf I van Vlaanderen en Arnulf de Bevere zijn immers neven aan moeders kant. De vader van Arnulf I, Boudewijn II, was immers de zoon van Alfred De Grote. Beide Arnulfs hebben dus allebei dezelfde illustere grootvader. Arnulf I van Vlaanderen kan natuurlijk de ervaring die zijn neef heeft met het bouwen van burchten en versterkingen en zijn militaire expertise heel goed gebruiken. Vooral in het oogmerk van zijn strijd tegen de agressieve hertog Willem van Normandië. Arnulf de Bevere wordt op geen tijd de belangrijkste vazal van de graaf van Vlaanderen. Bij afwezigheid van de graaf, dient de Bevere het bestuur van het graafschap op zich te nemen. In ruil voor zijn expertise krijgt hij domeinen en gronden ter beschikking.