De maanden van het jaar en het leven van de mens Een schrijver uit de […]
We gaan naar de West-Vlaamse bergen! Aan de horizon krijgen de bulten van deze bergen een vaster gestalte. Het is alsof ze naar ons toe komen: de Kemmelberg, de Scherpenberg, de Rodeberg, de Molenberg en juist over de grens de mooie trits van de Zwarteberg, de Katsberg en de Casselberg, in Frans-Vlaanderen, ooit onze eigen Vlaamse grond.
Zelve en hêt paster Malfait dat niet meugen beleven,
Veel te vroeg hêt ie zijn stik aan zijnen Baas moeten geven.
Het Potjesvlees Vaak wordt in Frans-Vlaanderen ter zake de spelling geweld aangedaan. Zo onder meer in ‘Potche Vleich’ (Sint-Winoksbergen), ‘Potje Vlech’ (Duinkerke), ‘Potjesvleisch’, ‘Potjesvlesh..’
Er is een boer en hij heeft drie zonen. Hij laat aan die zonen bij testament 17 paarden na
– Beter één biertje aan de bar, dan tien in de krat
– Goede wijn….is nog geen bier!
– Drinkt nooit zonder dorst, kust nooit zonder lust
Twintig jaar: oei mijn hoofd en oei mijn gat
Oktobersmoor hangt om de toren en rond zijn naald, in wilde vlucht, één enkel zwaluw, als verloren, maakt krinkels in de grauwe lucht
Wat prachtig weêr, met blauwe lucht
en noorderwind! De leeuwerik zingt
al hoog en nestelt in de vrucht
of ’t grachtengroen, dat ’t land omringt.
Die kwaal, die hedendaagse pest, is de achterklap of langtongerij, en de bespiederij. De tong, dat werktuig dat ons door onze schepper geschonken werd, en waarmee we ons boven de redeloze dieren kunnen verheffen om onze gewaarwordingen aan anderen mee te delen, om onze gedachten aan vrienden en kennissen, ja aan familieleden bekend te maken, ja dat edel zintuig wordt maar al te vaak en al te dikwijls benuttigd om de faam en de faam en de goede en eerlijke naam van onze naasten te bezwadderen en door het slijk en de modder te sleuren.
ancien : vanaf 6 maanden bij het leger.
biermarschang : bierhandelaar op ronde.
biestemarsang : dierenhandelaar.
bleu : recruut, eerste 6 maand bij het leger.
blommiest : bloemist.
doppre : werkloze, stempelaar.
Al van heel lang gelden, toen we nog groen achter ons oren waren, leerden we al snel een onderscheid maken tussen ‘seuten’ en ’toffe mokken’. En een ’toffe makke’ was een knap meisje.
HERINNERING – Tusschen bolloars, an ’n boord van ê woaterpit wist ik vroeger ên huerke […]
Dien ’t niet en deert den naam te voeren
van Vlaming, waar, waar heeft hij g’hoord
een woord dat hem aan ’t hert kan roeren
gelijk zijn eigen Vlaamse woord?
April doet wat hij wil
Dan donker en ruw,
dan helder en zacht,
is zij het beeld van ’s menschen leven.
Sapperloot!., sapperloot! jongens, dat zyn zoete dingen!Jongens, jongens, dat was gisteren toch een vrolyke dag! Van ’s morgens af was het feest!… De gebuervrouwen… al wat lepellekken kan, was op de been om ons te zien afkomen: ik, en myne schoone bruid vorenop, fier als pauwkens; zy, met roode zyden strikjes op het mutsje, en ik, met vaders groote zilveren gespen op de schoenen; dan, myn neef, de manke Steven, met Trientje Gcernaert, vervolgens een groot aental bloedverwanten en goede vriendekens, en daer achter (met belangstelling) wel zes honderd kleine jongens en meis-kens, al jouwend en roepend: ‘vivat Pietje Vindevogcl die getrouwd is!’, dat gansch het dorp er van daverde!
Die tegen heuge en meuge haar pint uitdrinkt, zit aan haar pint te ‘zuigen’ en zal een ‘klik’ of een ‘klak’ verschaald bier laten staan; krijgt ze echter het laatste glaasje uit de kan, dan lacht het gezelschap: ‘Kannegeluk is mannegeluk’.
De wind droeg zaden
van rozemarijn
nachtegaals zongen
om samen te zijn.
Stil stond de lucht, want
de Heer kwam voorbij
en Eva werd wakker
uit Adams zij.