Boerinne, ‘k’n kan niet meer. De boerin hoort diepe, lastige snikken en ziet Fluppe voort trakelen, de poort uit. Ze weet niet waar het haar houdt en ze schreeuwt lijk een kind. ’s Anderendaags komt Fluppe niet terug en de boer gaat naar ’t woonstje
D’er zijn menschen die van olles zou’n doen, om toch maar nieten te moeten doen.
Van al de dingen da’k ooit verloren zijn, misse ‘k ik mijn verstand het meest.
W’en t’ol gezien en gedoan, moar we zijn ’t meeste d’ervan vergeten.
Vandoage is de morgen woar over da’j gisteren sikaneerde.