Hoe meer men de geschiedenis van de volkszeden bestudeert, hoe meer men er het heidendom in ziet doorstralen. Het huidig bijgeloof is veelal een overblijfsel van de oude heidense godsdienstige begrippen. Ten bewijze: de bijgelovige landman houdt staande dat de wassende en krimpende maan een verschillende invloed op zijn zaailingen uitwerkt; dat de volle maan aan zijn koorn de laatste rijpte geeft, enz.
Men kapt de bomen bij ’t klimmen van de maan omdat zij niet zouden zweten, alias, om dat ze niet weer in hun sap zouden schieten.
Als de inden duiken, mag men zich aan slecht weer verwachten. Blaaskensregen voorspelt aanhoudende regen.
De regen zal spoedig ophouden, als de kiekens schuilen.
Venerabilis Beda heet April Eostur monath en Karel de Grote Ostur manoth, Ostar monath; Oostermaand of Ostermaand zei men eertijds in Vlaanderen, en Ostara dat was de voorjaarszon, die men als een godin aanzag. Het is wonderlijk hoe dat heidens woord in Engeland nu gebruikt wordt om Pasen te betekenen: Easter zeggen ze en, ‘happy Easter!’, ‘zalig Pasen’!
Een boer die ’s nachts voorbij een beek wandelde, hoorde een paard in het water springen. De boer hoorde het paard nog een hele tijd in het water spetteren en vervolgens weer uit de beek komen. Doodsbang voor de waternekker haastte de boer zich naar huis en sloot snel de deur achter zich.
Van als Clemences tweede kindje een half jaar oud was, kwam ’t ziekelijk. ’t Teerde lijk geheel uit en ’t krees altijd. Dat was lijk geen schreien, maar lijk klagen, krijsen. En Clemence kreeg lijk benauwd en ze zei tegen haar vent: ‘Zouden we altemets niet naar de paters gaan?’ ‘Maar’, zei haar vent; ”t gaat algelijk zo slecht niet, ge gaat toch zo onnozel niet doen zeker?’
Het, getal drie.
Volgens PYTHAGORAS stelt het getal drie de volmaakste harmonie voor. Het is volmaakt door lengte, breedte en diepte, buiten welke demensien geene afmeting bestaat.
’t Huisens op d’ hofstee, als ik een joengentje was, de beesten kwamen ziek, de koeien hadden luizen, en Capoen, de peerdemeester, kwam en ’n zei dat ’t van ’t water kwam.
Als we wieder onze plechtige kommunie deien, me gingen naar de Kemmelberg en me wandelden daar en de nonnen zeien: ‘je meugt alsan niet daar op trappelen, dat is de kinderpit!’ Me mochten daar niet op trappelen omdat hij ging invallen op de jongens.
Mijn dochter Ivonne is ziek gekomen toen ze zes maanden oud was. Het was bij ons thuis grenswinkel en er kwamen veel mensen o.a. kwam er een oude vrouw, die in de zeventig was en die zei : ‘Maria, ’t is al zo lang dat dat kind ziek is en altijd maar naar de dokter. Weet je wat je moet doen? Je moet dat niet uitstellen. Ga naar de paters naar leper, het is maar dat middel.’