De bal gaat aan het rollen in 1475. Karel de Stoute en de Franse koning […]
Januari 1477. Karel de Stoute is gesneuveld. Alle ogen zijn nu natuurlijk gericht op Maria […]
Pauwel Heinderycx schrijft zijn jaarboeken rond 1680. Met de hand uiteraard. De fanatieke beleving van […]
Ik verhuis naar de 5de januari van het jaar 1477. ‘Deze dag staat in de […]
Ik bevind me in het hertogdom Lotharingen. Niet ver van Nancy. Aan de linkeroever van […]
Januari 1477. Alle ogen zijn nu natuurlijk gericht op Maria van Bourgondië, Karels enige dochter […]
Aan de hoek van de Kersenboomstraat De sensatieschrijvers van de 15de eeuw brengen nu hun […]
Januari 1477. Alle ogen zijn nu natuurlijk gericht op Maria van Bourgondië, Karels enige dochter en erfgename van Vlaanderen, Holland, Henegouwen, Brabant en Bourgondië. Ze moet nog 20 jaar worden volgende maand.
13 februari 1471. Karel de Stoute verschijnt met dat groot leger op een uitgestrekte vlakte die hij omdoopt tot ‘het veld van eer’, nu al in volle overtuiging dat hij de Fransen hier zal verslaan. Van bescheidenheid of twijfel heeft onze hertog in elk geval geen last.
Karel van Bourgondië is 34 jaar als hij zijn vader opvolgt in al zijn landen en heerlijkheden. Het is me de erfenis wel. De geschiedschrijvers gaan eindelijk eens dieper in op zijn bijnaam ‘de Stoute’ of ‘de Stoutmoedige’.
September 1475. Met de winter voor de deur vertrekt Karel met zijn leger naar Luxemburg dat nog altijd deels door de Zwitsers en die van Lorreinen bezet is.
De kroniekschrijvers hebben de smaak te pakken. De tabloids van de oude tijden bestaan dan nog in een andere vorm. Smullen van decadentie en het sterrendom zal wel van alle tijden zijn. De luister die het huis van Bourgondië hier weer tentoonspreidt is dan ook wel een uitgebreid verslag waard.
Het woord ‘goed’ is hier zoveel te zeggen als heerlijk slot of burcht. Verscheidene burchten, met ophaalbrug en twee- of driedubbele walling, bestonden hier vroeger. Enige werden ten onder geholpen door de Bortoenen, in 1382, de meeste hoop door de geuzen in de tweede helft van de 16de eeuw, en de twee laatste, te weten het kasteel Ter Beke of Rattekasteel en de burcht van Jeruzalem, zijn met de Franse Revolutie verdwenen.