Anno 1792, op de 18de november, Veurne. Het magistraat had opgemerkt dat de Fransen voortdurend […]
Er ontbreekt water te Poperinge en de gezondheidstoestand van onze stad lijdt erbij dat er […]
De vuurdood heeft gedurende de eeuw van de hervorming een technisch aggiornamento doorgemaakt. Een handleiding […]
Kleedt nen ezel in ’t satijn,
en ’t zal nog nen ezel zijn
Een paar huizen voorbij ’t onzent woonde in mijn kinderjaren Tjeppen Bruloot, nog een ver verwant van moeder. De commerciële geest zat er bij Tjeppen van jongsaf in, maar de geldelijke middelen ontbraken.
Mijn vader, die een bakker was, en zijn hond Bobby, die aan de triporteur hielp trekken, hebben in hun leven veel moeten doen om aan hun brood te komen. Bobby at per dag meer dan een half brood: drie, vier sneden van twee vingers dik, die in zijn pateel; dat aan ’t kot stond, gebrokkeld werden. Daarnaast stond zijn teil met water, van hetzelfde pompwater dat mijn vader voor zijn gezondheid elke morgen dronk op zijn nuchtere maag en waarvan hij zei: zo helder als kristal.