Hoe meer je gaat mijmeren over ons dialect in de Westhoek, hoe meer je in bewondering gaat staan voor dat subtiele spel van woorden, spreekwoorden en uitdrukkingen.
’t Is ol butter oan de golge èplakt.
Hebben is hebben en krygen is de kunste.
’t Is ol moeyelyk oude aepen te leeren greezen.
Ol hout en is gè tummerhout.
Olle boate halpt, zei de muis, en hè piste in de zee.
Karel den Draaier Trezige uit de Kaffiereke was al veertig jaar weeuwe van Karel en ’ten had nog nooit in haar zin gekomen van te hertrouwen, en lijk of dat er niets eeuwig duurt, de dag kwam dat ze dood ging.