Wider weunden hier niet verre van de vaart en up en avond komt er hier e wuvetje binnengelopen tenden (buiten) asem en al roepen “’t Is daar e verkeer, en ’t ruttelt met ketens, ’t is de waterduvel, ’t is de waterduvel.”
Een boer die ’s nachts voorbij een beek wandelde, hoorde een paard in het water springen. De boer hoorde het paard nog een hele tijd in het water spetteren en vervolgens weer uit de beek komen. Doodsbang voor de waternekker haastte de boer zich naar huis en sloot snel de deur achter zich.
Charel Lerberghe moste nor ’t leger om soldaat te zijn. Dat wos in ’t jor drie. En achter twee, drie dagen otten weg wos, ne wos were thuus enne zei: “’k Kunnen hier ol zowel kreveren of gunter.” En die oeders vroegen an Beselaeres, want ’t wos dor een were van ’t leger die gedon had, om hem were mee te doen nor ’t leger en den deen ed hem were meegedon. Ze wilden ook èn dat dat van Prudence Bergh wos datten hij dor niet wilde bluven want z’had, voor datten deuregoeng, er tegen geklapt en ze zei: “En je moet gij nu nor ’t leger?” en ol zukke dingen.
Volksverhalen uit het oude Zandvoorde