banner
dec 7, 2024
226 Views
Reacties uitgeschakeld voor Ieper in de tang van Farnese

Ieper in de tang van Farnese

Written by
banner

4 augustus 1583. Het is de Walen menens met hun beleg. We hebben hier heel lang voor gevreesd en nu is het plots realiteit. De nieuwsgierigheid van gisteren heeft plaats gemaakt voor een knagend gevoel dat er nu toch wel groot onheil boven onze hoofden hangt. Het is een heldere morgen en we kunnen de belegeraars perfect zien in de verte. Het merendeel ervan bevindt zich in de zone tussen de Boezingestraat en de Komenstraat. Maar over de grote vesten bij ‘Drie Meulens’ liggen er toch ook wel veel. Duitsers en de Walen houden de Pille en de overdracht bezet. Vanuit de watermolen wordt er met musketten op de stad gevuurd. Ons zwaar geschut richting Pille schijnt hen niet echt veel te deren. De vijand wordt er al voor een eerste keer afgelost. Twee molens zijn wel al in brand geschoten door het stadsgeschut. Diegene op de Zonnebekestraat bij het Schuttershof en de andere bij het Sint-Janskerkhof.

5 augustus 1583. De Tempelpoort wordt voorzichtig opengesteld om enkele poorters en soldaten naar buiten te laten. Een zoektocht naar vruchten in de dichte omgeving van de stad. Ons paardenvolk waagt zich op de weg naar Waasten, tot bij de versterking op de steenweg waar ze af te rekenen krijgen met een of andere tegenslag. Meer kan ik niet vertellen. Al van heel vroeg in de morgen krijgen we het bedenkelijke nieuws dat het leger van Alexander Farnese gesignaleerd werd aan het Wieltje. Rond de middag stuurt de prins van Parma een trompetter in onze richting. Een boodschap van de Spanjaarden, ik kan me inbeelden dat ze ons vragen om Ieper over te geven. Ons stadsbestuur wil niet eens luisteren naar wat de boodschapper te vertellen heeft, ons antwoord is klaar en duidelijk: vijf of zes schoten achter de man zijn gat. Die worden afgevuurd vanaf het bolwerk aan de Diksmuidepoort.

6 augustus 1583. Zaterdag. De Walen houden zich gedeisd, rond 14u gaat de Tempelpoort weer even open. De poorters mogen even naar buiten om vruchten te oogsten. Best gevaarlijk vind ik en mijn woorden staan nog niet eens op papier als de vijand plots opduikt aan de Capucienenstraat. Het komt tot hevige schermutselingen op de paardenmarkt, onze soldaten slagen er gelukkig in om de meeste burgers in veiligheid te brengen. Maar diezelfde dag klinkt de poortklok met de boodschap dat de vijand zich nu al tot tegen de stadsmuren waagt. Op zondag blijven de poorten dicht. Bevel van de overheid. De vijand beschiet ons vanaf de watermolen en de Pille. Musketten die onze mannen met grof geschut beantwoorden.

Maandag 8 augustus 1583. De Tempelpoort gaat weer open. De koeien en paarden mogen even grazen op de galgenweide. Hier in de stad is er gewoonweg te weinig eten voor die beesten. Een bondel hooi kost al drie pond. Koren, boter en kaas zijn fortuinen waard. Terwijl de beschietingen hun gang gaan betrekken de Walen een nieuw kwartier. Aan het Lavendelhof waar ze rond 18u met vlaggen en trommels intrekken. En ook vandaag wordt hier en daar geschermutseld met soldaten vanuit onze stad.

Dinsdag 9 augustus 1583. Tot 16u blijft het verdacht stil. Dan staan de Walen plots met paardenvolk en voetvolk aan onze paardenmarkt. Er volgen hevige gevechten met enkele doden en gewonden. Rond 21u vallen de katholieken het bolwerk aan de buitenzijde van de Diksmuidepoort aan. Dat bastion wordt zo goed en zo kwaad mogelijk verdedigd door een mix van burgers en soldaten. De aanval blijkt een schijnmanoeuvre. Terwijl iedereen zich focust op de gevechten aan het bolwerk zijn de Walen stilletjes opgerukt tot net buiten de Boezingepoort die ze op subtiele manier in brand steken zodat er nu natuurlijk een algemeen alarm over de hele stad afgaat. Al de beschikbare mannen moeten zich onmiddellijk naar de vestigingsmuren haasten. De aanval duurt zeker tot middernacht. Onze burgers krijgen kruit en lood en verweren zich zoals het hoort zodat de vijand eigenlijk meer schade oploopt dan onze stad zelf. Rond 24u houden de belegeraars het voor bekeken en kunnen de poorters weer hun bed gaan opzoeken. Ik vrees dat er nog veel slapeloze nachten zullen volgen.

Dit is een fragment uit Boek 8 van De Kronieken van de Westhoek 

Article Categories:
fragment uit deel 8
banner
http://www.dekroniekenvandewesthoek.be

Vlaamse geschiedenis zoals je die nog nooit beleefd hebt!

Comments are closed.