Een ongelooflijke inkijk in de oude geschiedenis van het Westland en de ontwikkeling van de parochies in Veurne-Ambacht.
In zowat heel Europa is de naam ‘nacht’ nauw verbonden met het cijfer ‘acht’.
Ik ben al helemaal onderweg in mijn nieuwe hoofdstuk over de vader van Keizer Karel. […]
Onze graaf moet dan al over een soort van glazen bol beschikken. De jaren 1200 zijn verlopen in relatieve vrede en voorspoed en van een oorlog is er sinds de komst van de Noormannen eigenlijk al enkele eeuwen geen sprake. De periode van de moord op Karel de Goede moet wel gezorgd hebben voor een soort van burgeroorlog in Vlaanderen, maar Ferdinand Van de Putte vindt van die gebeurtenissen niet het minste spoor terug in de archieven van Diksmuide.
Het steekt niet op een wonder min of meer. In het jaar 959 krijgen nogal wat mensen bloedige kruisen over zich heen. Het lijkt er op alksof ze met de pest bestrooid worden. In 1061 wordt er aan de grenzen met Normandië een vreemdsoortig monster geboren. Een dubbele vrouw met twee hoofden en vier armen, ‘maar alle de andere leden van den navel nederwaarts enkel. Dit wanschepsel lachte, weende, at en dronk met beide de hoofden, maar alles ging door de zelfde weg in één buik.’
Ik schakel weer over op mijn eigen stijl en taal maar wel met de nodige aandacht voor al dat goddelijke respect voor Jezus en Co. De kleine wordt geboren tijdens het 42ste jaar van de regering van keizer Augustus. De wereld bestaat op dat moment al 5200 jaar. Hmm. Maria is op het moment van de bevalling 14 jaar en 4 maand. Hmm. Op het moment van haar bevruchting moet de heilige maagd dus nog een puberend kind geweest zijn van 13 jaar en half. De 25ste december van het jaar nul is een zondag weet Dionysius te vertellen in zijn eigen tijdrekening.
Een juweeltje in het Iepers stadsarchief verdient een tweede kans. Ik heb enkele jaren geleden al eens de nodige moeite genomen om de handschriften van een zekere Gerard de Feu ter plekke te fotograferen. De resultaten achteraf toonden helaas te veel donkere plekken zodat ik daar op mijn pc thuis spijtig genoeg weinig mee kon aanvangen. De schaduwen zijn hier in dit geval letterlijk over de stedelijke geschiedenis blijven hangen. Een nieuw fototoestel en eigentijdse apparatuur in het stadsarchief brengen anno 2015 gelukkig soelaas. En ik voeg daar meteen aan toe dat de cursus oud schrift die ik momenteel aan het volgen ben me ook wel inspireert.
De verscheidenheid van de ambachten in de middeleeuwen is groot. Ik heb er ooit een hele lijst van opgesteld. Ze maken ongetwijfeld deel uit van de magie die deze tijden uitstralen op de dag van vandaag waar alles uitbesteed wordt aan buitenlandse, spotgoedkope en onbekende werkkrachten. Vroeger maakten onze mensen alles zelf en werden ze hiervoor betaald. De schoonheid van het werk had toen nog iets van een ‘savoir-vivre’.
De abten laten zich de grafelijke bescherming welgevallen. Voorzien van staf en mijter en beladen met goud en juwelen spelen ze God over het jonge Poperinge. Alleen de bisschop heeft nog een grotere macht. Vanaf de 6de eeuw laten ze al in toenemende mate hun invloed gelden op de Westhoek. Ooit leefden ze onthecht, bescheiden en in eenzaamheid weg van de wereld.
Het lijkt er op dat de groei en de bloei van Vlaanderen en van Poperinge voor eeuwig zal blijven duren. Niets is minder waar. Onder het bewind van Gewijde van Dampierre wordt Vlaanderen brutaal door elkaar geschud. De graaf verspeelt mondjesmaat de sympathie van zijn eigen inwoners. Op het buitenlands toneel is hij het speeltje van Frankrijk en Engeland en ook de paus en de Roomse keizer degraderen Gwijde tot hun marionet.
Pas geschreven voor het nieuwe hoofdstuk ‘De komst van graaf Dirk’. Er volgt een aanval […]
Deze morgen geschreven: ‘De titel van hoofdstuk 20 uit het boek van Galbert maakt het […]